Το λίγο δεν είναι αρκετό...

Posted by Άνεμος | Posted in | Posted on Τετάρτη, Φεβρουάριος 08, 2012

Ήρεμος... Δεν ενοχλείς... Δεν προκαλείς... Δε θέλεις... Δε σκέφτεσαι... Δε σκέφτεσαι ότι δεν είσαι μόνος. Το περιβάλλον γύρω σου θα αποκτήσει ρόλο... Όχι το ρόλο του κομπάρσου, μα του πρωταγωνιστή...

Αναίτιοι προβληματισμοί και κουβέντες γλυκές προκαλούν. Μια αγκαλιά, μια παραπάνω σημασία και ένα χάδι εκολάπτουν το ανώφελο... Μάθε πάλι να απολογείσαι... Γίνε πάλι ο φταίχτης σε άσκοπες παρατηρήσεις και παράπονα... Και αν τολμήσεις και κουραστείς απο δαύτα, μην τολμήσεις και το δείξεις στους άλλους... Μη μαθευτεί... Γιατί έτσι θα γίνεις ο κακός της παρέας... Αυτός που τα παίρνει όλα σοβαρά... Και δεν πρέπει...

Πώς μπορείς να φταις, για κάτι που δεν έκανες; Γιατί να κρίνεσαι προτού δείξεις πόσα μπορείς να κάνεις; Είναι τόσο άδικο. Τόσο ανώφελο. Ποιος δίνει στους άλλους τέτοιο δικαίωμα; Γιατί όλοι νομίζουν πως η μηδενική αντίσταση σημαίνει εύκολο θύμα...; Σταματήστε πια... Η αντοχή μου εξαντλείται. Το κουκλοθέατρο τελείωσε. Αξίζω παραπάνω απ' αυτό...

Αν σας κάνω πέρα, δεν είναι επειδή με νοιάζετε. Είναι επειδή έχω ανάγκη να νιώσω ελεύθερος απο κριτική και σκέψεις. Ελεύθερος απο προσβλητικό χιούμορ που μόνο κακοήθες μπορεί να χαρακτηριστεί... Δε με νοιάζετε στην τελική. Ανάγκη μεταξύ μας δεν υπάρχει. Είστε μια αναίτια μόλυνση. Μια ζωντάνια που σκοτώνει. Ένα κακό που νικάει...

Σίγουρα δεν είμαι το καλό. Μα είμαι το καλό μου. Και αν εσείς είστε το κακό, υποχρέωση καμιά δε σας έχω για να μείνετε στη ζωή μου. Είστε μία ύπαρξη μη αποδεκτή στην καθημερινότητά μου...
Γι' αυτό σας επιτρέπω να μ' ακουμπάτε,
μα να ξέρετε πως δε μ' αγγίζετε...

Comments (8)

Πέρνα από οντισιόν νέα άτομα για το ρόλο του φίλου.
Αυτά δεν παίζουν καλά το ρόλο τους κράτα για κομπάρσους...
Να προσέχεις, ναι?
Φιλί και μια μεγάλη αγκαλιά...

γλυκε μου...
δυστηχως εμεις σκυβουμε για να ανεβει καποιος στην πλατη μας...
εμεις του δινουμε κλειδια της ψυχης μας...
εμεις...
γιατι παντα ελπιζουμε πως αυτη η φορα θα ειναι διαφορετικη και θα αξιζει...

δεν ξερω πια τι ειναι οι ανθρωποι...
ουτε πως σκεφτονται...
ουτε γιατι κανουν οσα κανουν...

παντα πιστευα πως ειναι ματαιο και ψευτικο να βαζεις ορια και να κρατας κατι για σενα...
τωρα μετα απο τοσα χρονια βλεπω πως εχει μια βαση...εχει μια προστασια...
αλλιως οι αντοχες σπανε...

ευχομαι οτι δεν αξιζει να μη σε αγγιζει...

σε φιλω με αγαπη!

Λατρεύω το κάθε κείμενό σου και ειδικά τον επίλογο που βάζεις.
Τόσο αιχμηρό και αληθινό ,που σε μια φράση σου συμπυκνώνεις όλο το νόημα.
Άστους να σε ακουμπάνε ,γιατί απλά δεν θα μπορέσουν να σε αγγίξουν.
Φιλιά πολλά ψυχή μου.

Λες επιτέλους πως νιώθεις και καλά κάνεις!! Δεν χρειάζεται να απολογηθείς, αρκετά άφηνες εκείνες τις φωνές να σε επηρεάσουν. ΦΤΑΝΕΙ!!!
(Πόσες φορές το έχω πει αλλά πάλι τους αφήνω...)

Λιακάδα,

Όχι, σταμάτησα να δίνω ευκαιρίες. Έχω ανθρώπους που με αγαπάνε γι' αυτό που είμαι και αυτό μου φτάνει... Οι υπόλοιποι θα πρέπει να το αποδείξουν αν θέλουν ότι αξίζει...

Φιλάκια πολλά !!!

Νεραϊδούλα μου γλυκιά, !!!

Άμυνες απέναντι σε πράγματα που θέλοντας ή μη μας πληγώνουν... Τίποτα καλύτερο απο το να προσέχουμε την ασφάλειά μας...

Προσπαθώ να το κάνω να μη με αγγίζει... Δεν τα καταφέρνω πάντα...

Φιλάκια νεραϊδένια μου !!!

Venus on fire,

Σε ευχαριστώ χαρά μου για τα όμορφά σου λόγια. Ξέρεις ότι λατρεύω να το ακούω απο σένα !!!

Φιλάκια πολλά πολλά !!!

Sweet truth,

Ίσως είναι ώρα να το γυρίσουμε στην πικρή αλήθεια, απο το να πληγωνόμαστε μέσα μας! Εμείς πρώτοι πρέπει να κοιτάμε το καλό μας!!!

Φιλάκια μικρή μου !!