Posted by Άνεμος | Posted in | Posted on 19:54
Μέσα σε μια πληθώρα ομοιομάτων πίστεψες πως αντίκρισες το διαφορετικό... Λυπάμαι για σένα... έπρεπε να ξέρεις παραπάνω απο αυτό... Όταν κάτι δείχνει ξεχωριστό, δε σημαίνει ότι είναι...
Ίσως ήταν η ανάγκη σου να δεις κάτι να σου μοιάζει... Ίσως ήταν η ψυχή σου, που μιλούσε για την ανάγκη της να μην είναι μόνη... Ίσως είσαι πιο συναισθηματικός απ' όσο ήξερες... Ίσως να μην ξέρεις καν τον εαυτό σου... τα όρια και τις ανάγκες σου... Δεν είσαι λάθος, λίγοι τα ξέρουν... Λιγότεροι τα κατανοούν... Λιγοστοί, σαν και σένα, τα προσπερνούν... Λυπάμαι που νιώθεις τόσα...
Μια ανάγκη γεννήθηκε, σαν είδες ένα διαφορετικό ηλιοβασίλεμα απο πριν... Τώρα ο ήλιος έπεφτε, μα εκείνη φώτιζε για σένα πιο δυνατά... Η επιλογή σου σ' έκανε τυφλό... Η ανάγκη σου, αγνώμονα... Η ζωή σου... απονήρευτο...
Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός... Το χρηματιστήριο της καρδιάς σου βγήκε μείον και πάλι... Ως πότε θα αντέχεις να πουλάς τις μετοχές σου; Η ζημιά είναι μεγάλη... Αλλά δε χαμπαριάζεις... Το χειρότερο είναι που σ' εκείνη ήθελες πραγματικά να επενδύσεις... Εκείνη ένιωσες πως ήταν αυτό που έψαχνες για να πατήσεις και να μοιράσεις την περιουσία της καρδιάς σου... Δυστυχώς, οι πέντε άνεμοι ήταν κοντά και φτάσανε σε σένα πρώτοι... Σε σκόρπισαν... Δεν έχεις καν τη δύναμη να κυνηγήσεις τα κομμάτια σου... Τα αφήνεις να χαθούν, όχι γιατί έχουν αξία, αλλά γιατί αν τα βρεις, τότε εκείνη θα αποκτήσει αξία... Και δεν της αξίζει... Είναι πολύ λίγη για να καταλάβει...
Δε λυπάμαι για ότι έγινε... Λυπάμαι για σένα, που το διαφορετικό ήταν τόσο ίδιο... Η φύση προικίζει τα αρπαχτικά με τις καλύτερες άμυνες... Γιατί όμως τα θηράματα να είναι τόσο εύκολη λεία...; Και κυρίως, πότε το αρπαχτικό θα καταλάβει πως νιώθει το θήραμα, όταν η ζωή του νεκρώνει την ψυχή...;
Ίσως ήταν η ανάγκη σου να δεις κάτι να σου μοιάζει... Ίσως ήταν η ψυχή σου, που μιλούσε για την ανάγκη της να μην είναι μόνη... Ίσως είσαι πιο συναισθηματικός απ' όσο ήξερες... Ίσως να μην ξέρεις καν τον εαυτό σου... τα όρια και τις ανάγκες σου... Δεν είσαι λάθος, λίγοι τα ξέρουν... Λιγότεροι τα κατανοούν... Λιγοστοί, σαν και σένα, τα προσπερνούν... Λυπάμαι που νιώθεις τόσα...
Μια ανάγκη γεννήθηκε, σαν είδες ένα διαφορετικό ηλιοβασίλεμα απο πριν... Τώρα ο ήλιος έπεφτε, μα εκείνη φώτιζε για σένα πιο δυνατά... Η επιλογή σου σ' έκανε τυφλό... Η ανάγκη σου, αγνώμονα... Η ζωή σου... απονήρευτο...
Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός... Το χρηματιστήριο της καρδιάς σου βγήκε μείον και πάλι... Ως πότε θα αντέχεις να πουλάς τις μετοχές σου; Η ζημιά είναι μεγάλη... Αλλά δε χαμπαριάζεις... Το χειρότερο είναι που σ' εκείνη ήθελες πραγματικά να επενδύσεις... Εκείνη ένιωσες πως ήταν αυτό που έψαχνες για να πατήσεις και να μοιράσεις την περιουσία της καρδιάς σου... Δυστυχώς, οι πέντε άνεμοι ήταν κοντά και φτάσανε σε σένα πρώτοι... Σε σκόρπισαν... Δεν έχεις καν τη δύναμη να κυνηγήσεις τα κομμάτια σου... Τα αφήνεις να χαθούν, όχι γιατί έχουν αξία, αλλά γιατί αν τα βρεις, τότε εκείνη θα αποκτήσει αξία... Και δεν της αξίζει... Είναι πολύ λίγη για να καταλάβει...
Δε λυπάμαι για ότι έγινε... Λυπάμαι για σένα, που το διαφορετικό ήταν τόσο ίδιο... Η φύση προικίζει τα αρπαχτικά με τις καλύτερες άμυνες... Γιατί όμως τα θηράματα να είναι τόσο εύκολη λεία...; Και κυρίως, πότε το αρπαχτικό θα καταλάβει πως νιώθει το θήραμα, όταν η ζωή του νεκρώνει την ψυχή...;
ο πιο αληθινός είναι αυτός άνθρωπος είναι αυτός που δείχνει πρώτα τα ελαττώματα του..
Εισαι λιγο σκληρος με τον εαυτο σου, και δειχνεις τον εαυτο σου, συνηθως εκει που δεν φοβασαι να κριθεις.
Μηπως ψαχνεις σε λαθος μερη για τον σωστο ανθρωπο;
Εισαι το αρπακτικο η το θημαρα;
Οι περισσοτεροι ανθρωποι ειναι σαν τον φοινικα που αναγεννιεται απο τις σταχτες του
Χμμμ...
Απολογισμός...
Απομυθοποίηση...
"Σταύρωση"...
Αποκαθήλωση...
Ολα γίνονται για κάποιο λόγο...
dark13sun,
Δε διαφωνώ φίλος, μα ποιός σήμερα συμμερίζεται τις ανησυχίες κάποιου... Σήμερα το επιφανές κυριαρχεί με αποτέλεσμα να είμαστε όλοι δυσπιστοι...
Καλό σου βράδυ!
Siren girl,
Ελένη έχω την εντύπωση μερικές φορές ότι είσαι πολύ τσατισμένη μαζί μου... Γιατί τόσο αρνητικά σχόλια για το άτομό μου;
Πώς κατάλαβες μέσα απο το κείμενό μου ότι "δείχνω τον εαυτό μου σε άτομα που δε θα με κρίνουν" ; Απο που βγήκε αυτό το συμπέρασμα, πες μου συγκεκριμένα γιατί θα τρελαθώ...
Αν βρεις το σωστό μέρος για να ψάξω το σωστό άνθρωπο σε παρακαλώ πες το μου. Μέχρι τότε... keep walking...
Ανάλογα την περίπτωση ίσως είμαι το ένα απο τα δύο... Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις το ίδιο... Στη συγκεκριμένη, μάλλον το δεύτερο και αυτό μετά απο παραπλάνηση του μυαλού μου, όχι της κοπέλας...
Ο άνθρωπος έχει άπειρες δυνατότητες... μία απο αυτές είναι και αυτό που αναφέρεις...
Καλό σου βράδυ...
Λιακάδα μου,
Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα, ;).
Μακάρι να μάθουμε επιτέλους το λόγο...
Φιλάκια!
με παρέσυρες σαν Άνεμος..!
Και δεν έχω καν τη δύναμη να κυνηγήσω τα κομμάτια μου..
Καθώς διάβαζα σαν να άκουγα από κάπου το "κανείς" του Χατζηγιάννη, (παρότι δεν τον ακούω συχνά)...
αλλά μετά, μετά ένιωσα πως κάτι δεν ταιριάζει, με εκείνη, με εσένα...
τι κρίμα να εξαντλήσε εκεί που δεν πρέπει τελικά, η πού δεν χρειάζεται...
Βούλα,
Άστα τα κομμάτια σου, θα δημιουργήσεις άλλα...
Φιλιά!
sweet truth,
Είναι πραγματικά κρίμα μικρό μου, μα τις περισσότερες φορές έτσι συμβαίνει... Μέχρι να γίνουμε δυνατότεροι και να αντέχουμε περισσότερο στα επόμενα που θα έρθουν...
φιλάκια!