Posted by Άνεμος | Posted in | Posted on 01:55
Πόσο αληθινά μπορεί να είναι τα λόγια σου; Πιστεύεις στις λέξεις που προφέρεις; Έχουν νόημα για σένα; Η πραγματικότητα διαφέρει απο τα λεγόμενά σου... Δυστυχώς, αυτό βλέπω...
Πουλάς και αγοράζεις με οδυνηρή ευκολία... Οδυνηρή για εκείνους... τα εμπορεύματα... Άλλοι φεύγουν πακέτο με χαμόγελο, άλλοι πάλι στέλνονται για αντικατάσταση... Μερικοί χαλάνε μετά απο λίγο... Όλοι αναλώσιμοι για σένα... Όλοι αξίζουν το ίδιο... Όλοι ικανοποιούν την ίδια ανάγκη... Τον εγωισμό σου...
Ευτυχώς εγώ βγήκα σκάρτος απο νωρίς, πηγαίνοντάς με για ανακατασκευή... Δε δούλευα "σωστά"... Φαίνεται τώρα έμαθα και έχω γίνει τρομερό εργαλείο... Πολυεργαλείο θα έλεγα... Κάνω για "πολλά". Κοστίζω ελάχιστα, σχεδόν τίποτα... Βρήκες για μένα την τέλεια πατέντα... Ο σκάρτος έγινε χρήσιμος. Ως πότε; Μέχρι να "σπάσω"... Γιατί θα γίνει και αυτό. Είναι σίγουρο... Ή μάλλον, στο υπόσχομαι...
Η δική σου αλήθεια μπορεί να σε εξυπηρετεί. Δε γεννήθηκα για να κρίνω, μόνο για να βοηθάω. Όταν βοηθάω όμως, είναι γιατί μου αρέσει. Δε γουστάρω να δουλεύω για "σκουριασμένους" ανθρώπους. Καλά κάνεις και δουλεύεις όπως σου αρέσει. Δικαίωμά σου στο φινάλε. Ποιός είμαι εγώ, που θα έχω και άποψη; Ποιός είμαι εγώ... Σήμερα είμαι εδώ, αύριο μπορεί να είμαι στο καλάθι των αχρήστων. Ημερομηνία λήξης λοιπόν... Για σένα και για μένα... Διαφορετικοί όροι, ίδιο παιχνίδι και το ταμπλώ μετέωρο...
Τα ζάρια στο χέρι σου.
Εγώ στη σκιά σου.
Τα πιόνια στήθηκαν και πάλι...
Μην ποντάρεις στο κόκκινο...Μπορεί να τα χάσεις... όλα...
Αλήθειες που πονούν, ή κρύβουν ψέμα;
αλήθειες που υπόσχονται τα πάντα μα... ως πότε;
ημερομηνίες λήξης δεν υπάρχουν... όχι για σένα, όχι για μια ψυχή...!
Δεν ξινίζει σαν το γάλα, δεν μουχλιάζει σαν το γιαούρτι... μα είναι εδώ να θυμίζει λάθη του παρελθόντος, παραλήψεις και... υποσχέσεις που δεν μπόρεσαν να τηρηθούν...
"Παίξε λίγο ακόμη, απλά να είναι προσεχτικές οι κινήσεις σου, ποτέ δεν ξέρεις πια μπορεί να είναι η τελευταία, γιατί το παιχνίδι σπάει, δεν μένει για πάντα υποχείριο...
be careful...don't break...
Είναι απο εκείνες τις φορές που διαβάζω κείμενο σου και λέω δεν γίνεται να υπάρχει τέτοια ταύτιση..
Τα λόγια στο τέλος είναι και η απάντηση σου..
Be strong ;)
Αξίζει να συνεχίζεις το παιχνίδι ή είναι χάσιμο πολύτιμου χρόνου; Μόνο αυτό σκέψου.. Για μένα αυτό έχει σημασία..
Eχεις σκεφτεί να αλλάξεις ποτέ ρόλο?
Ετσι για αλλαγή να μπεις ΕΣΥ πίσω από τον πάγκο και να τεσταρεις ΕΣΥ το εμπόρευμα?....
TrtL... ;)
Το παιχνίδι παίζεται ... αλλά όταν ο εγωισμός τσακίζει Ψυχές , ξεπουλάει Ψυχές .. τότε δεν είναι δίκαιο....
Συμφωνώ μαζί σου....σε ότι λες!!!
Αλλά περίμενε παίξε μέχρι τέλους για να μην σου πουν ότι λυποτάχτησες .... και που ξέρεις μπορεί να γυρίσει με το μέρος σου η παρτίδα αυτή!!!
Την καλησπέρα μου!!!
Γλυκειά Αλήθεια μου,
Λες ότι δεν έχει η ψυχή ημερομηνία λήξης ε; Ίσως όχι όπως ένα αναλώσιμο προϊόν, αλλά με μια άλλη έννοια... ίσως...
Το παιχνίδι τελείωσε. Σταμάτησα να χάνω πια...
Φιλιά μικρό μου!!!
Κατερίνα,
Εγώ το ήξερα απο πιο νωρίς... Πρέπει να μιλήσουμε εμείς κάποια στιγμή. Είμαι σίγουρος ότι θα με βοηθήσεις πολύ και θα έχεις πολλά να μου πεις...
Όπως και να έχει, χαίρομαι που υπάρχει τέτοια ταύτιση !
Φιλάκια και καληνύχτα!
bourbouli8ra,
όχι καλό μου. Δεν άξιζε. Απλά άργησα να το καταλάβω... Το παιχνίδι έληξε οριστικά... Όπως είπα και παραπάνω, κουράστηκα να χάνω...
Φιλάκια...
Trtl,
Αν το έχω σκεφτεί λέει; Χαχαχα, ξέρεις ότι μερικά άτομα είναι πλασμένα για "κάποιες" θέσεις... Με καταλαβαίνεις, το ξέρω...
Φιλάκιαααααααααααα!!!
Μοναδική Τριανταφυλλιά,
Όχι, ένα πράγμα που ποτέ δεν κάνω είναι να εγκαταλείπω το "παιχνίδι". Είμαι ο τελευταίος που θα πηδήξει απο το καράβι, όταν και μόνο όταν, αυτό χτυπήσει πάτο... Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για μένα...
Σε ευχαριστώ καλή μου! Φιλιά!