Posted by Άνεμος | Posted in | Posted on 00:52
Δεν έχω και την καλύτερη διάθεση για να μιλήσω... Συμβαίνει και αυτό... Τελευταία ίσως περισσότερο... Χάνομαι στις σκέψεις... Όχι ό,τι καλύτερο καλύτερο για κάποιον υπεραναλυτικό όπως εγώ... Νομίζω όμως πως βοηθάει... Νομίζω...
Τελειώνει... Και αυτή τη στιγμή δε νοιάζομαι όπως τις άλλες στιγμές. Η ιδέα ξεφτίζει στο μυαλό μου. Τα συναισθήματα ξεχνιούνται το ίδιο εύκολα, όπως ξαναγεννιούνται... Μόνο οι σκέψεις μου μένουν. Οι σκέψεις και η αυτοκριτική. Και αυτό σκέψη παραμένει... Είμαι καλός, όταν πρέπει να βρω το λάθος... Δεν είμαι καλός, όταν πρέπει να κάνω τη σκέψη πράξη. Φοβερή διαπίστωση... Τόσο ειρωνικά, όσο και κυριολεκτικά...
Απο τη μία δεν πρέπει να είσαι εσύ, απο την άλλη πώς να σταματήσεις να είσαι... ; Καταλήγω πως απλά γελιέμαι στην ιδέα. Δεν έχω σταματήσει ποτέ να είμαι εγώ χωρίς να καταπιεστώ. Δεν μπορώ να σκεφτώ πως αλλιώς μπορεί να γίνει... Πρέπει να είσαι πολύ άρτιος για να το πετύχεις. Όταν είσαι σκάρτος, δεν μπορεί να πετύχει... Και δεν μπορώ να σταματήσω να είμαι σκάρτος... Το έχω πλέον αφομοιώσει... Δεν το προβάλλω σα δικαιολογία, το νιώθω. Το αναπαράγω μέρα τη μέρα. Απο σκέψεις, καταστάσεις, πράξεις, λόγια, ζωή... Όλα στο πακέτο... Μετρητοίς, όχι με δόσεις... Χωρίς επιστροφή, όχι διευκολύνσεις...
Αδυναμίες... Μεγάλο παιχνίδι... Με τεράστιες κουρτίνες. Καλύπτουν, γιατί αν αποκαλύψουν τίποτα δεν είναι τόσο ωραίο... Ευτυχώς όλοι οι άνθρωποι έχουμε απο δαύτες. Δε μας λείπονται... Ευτυχώς... Σκέψου να φαινόταν πόσο σκάρτος είμαι... Τόσο εγώ, όσο και οι γύρω. Υπάρχει κάποιος που να νιώθει καλά σε όλα με τον εαυτό του; Αν όχι, γιατί παραπονιέμαι... ; Αν ναι, πόσο πιο άσχημα μπορώ να νιώσω... ;
Άλλο ένα βράδυ που ξεκίνησε νωρίς. Δεν έχει ούτε φεγγάρι. Κάπου να πιαστεί το συναίσθημα... Κάτι να χαζέψει... Θολός ο ουρανός, σαν τις σκέψεις στο μυαλό... Αν εκεί πάνω βρέχει, εδώ έχω στεγνώσει... Και έχω τόσο ανάγκη να με παρασύρει το νερό... Ίσως μια καταιγίδα... Για να νιώσω πιο κοντά στη λιακάδα που έρχεται μετά... Μια βροχή τώρα, για ένα ουράνιο τόξο έπειτα...
Λιακάδα άκουσα...
Να δω που θα πρωτοπάω να δώσω φώτα αυτό τον καιρό...
Τι να πω?...:)
Δεν είμαι άνθρωπος πια να μιλήσω...
Τελευταία νοιώθω η ενσάρκωση όλων ταν χαμένων ονείρων που πασχίζουν να ξαναγεννηθούν...η ελπίδα για όλες τις ψυχές που κάποτε ήτανε μαζί να γίνουν ένα...
Οχι...μη αφεθείς να χαθείς!
Πρέπει να εισαι "ΕΣΥ"...
Μην σε προσπεράσεις γιατί θα σε προσπεράσει αμείλικτα και η ίδια η ζωή...
Υ.Γ Τα αισθήματα μην τα "κρεμάς" ποτέ στο φεγγάρι...έχει αθέατη όψη... άστα να λιαστούν στον ήλιο... ;)
Καλή σου μέρα...
Νομίζω το να βρίσκεις το λάθος αρκεί για να σε βάλει σε σκέψεις, αλλά το να το διορθώσεις μπορεί να έρθει πολύ αργότερα, όταν θα μπορείς. Γιατί ότι κάνουμε επηρέαζει και επηρεάζεται από το περιβάλλον στο οποίο ζούμε γι' αυτο οι λάθος συμπειφορές μπορεί σε άλλο χρόνο, σε άλλο τόπο και με άλλους ανθρώπους να αποφευχθούν χωρίς να χρειαστεί να το προσπαθήσουμε και η διαφορά είναι αισθητή. Μερικές φορές απλά δε σε σηκώνει το κλίμα. (Εγώ διαλέγω να αποδημήσω.)
αδυναμίες,ε και;
γουστάρω που τις έχουμε αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είμαστε και σκάρτοι
και είναι μαγκιά,με την καλή έννοια,να τις αφήνουμε να φαίνονται.για όσους μπορούν να καταλάβουν και να αφουγκραστούν τί κρύβεται από πίσω τους
να είσαι ό,τι είσαι κι ό,τι νιώθεις την κάθε στιγμή.μην κάνεις πίσω και καταπνίγεις την εσωτερική σου φωνή.αυτή που σου λέει και σου ορίζει το είναι και τα θέλω σου
να είσαι ΕΣΥ και μόνο
κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε
άκου σκάρτος....
θα αστειεύεσαι φιλαράκι.........
φιλιά πολλά και αγκαλιά
με κείνο το γέλιο σου που μου έλειψε βρε!!!!!!!!!!
Σκέψεις... και μιλιά καμιά.
Όλοι τις περνάνε αυτές τις φάσεις.
Δεν είσαι σκάρτος επειδή έχεις και συ κάποια ελαττώματα και αδυναμίες, όπως είπες όλοι έχουν από δαύτες...
Δεν είσαι σκάρτος, Μ'ΑΚΟΥΣ;
τα συναισθήματα έρχονται και φεύγουν, όχι επειδή εσύ κάνεις λάθη, επειδή είναι εφήμερα όπως λένε...
εμείς έρχεται κάποια στιγμή που αποφασίζουμε να τα κρατήσουμε.
και μετά την κουβέντα μας μην ξανακούσω τη λέξη
σκάρτος
άντε γιατί...
και δεν μπορώ να γράψω και την αγαπημένη μου φράση!!!!!!!!!!!!!
αλλά στη είπα όμως και την θυμήθηκες....
όπως εκείνο το βράδυ.στα λαδάδικα
γαμώωωωωωωωτοοοοοοοοοο....
Ανώνυμη,
Λιακάδα άκουσες και ήρθες... :)
Να μην αφεθώ λες ε...; Ίσως να ξέρεις παραπάνω...
Υ.Γ. και το φεγγάρι έχει τη γλύκα του, αλλά θα σε προτιμήσω την επόμενη φορά :)
και πράσινα άλογα,
Σε καλοσορίζω στο blog μου. Σε ευχαριστώ που πέρασες!
Ναι, έχεις δίκιο σε αυτό που λες... Σίγουρα επηρεάζεται απο το περιβάλλον σε μεγάλο βαθμό.
Εγώ διαλέγω να βρω τί φταίει πάνω μου και δεν είμαι αυτό που θέλουν...
Καλό σου βράδυ !
Anima,
Μαγκιά ε; Λες ε; Εγώ γιατί δε νιώθω τόσο μάγκας;
Όχι, δεν αστιεύομαι καθόλου. είμαι αρκετά σκάρτος, όχι σε σύγκριση αλλά με κάποιο σκεπτικό...
Μην ξεχνάς ότι εδώ είμαι Άνεμος... Αν θυμάσαι, κανένας δεν πίστευε ότι ο Άνεμος είναι ο Ηλίας... Το γέλιο ήταν του Ηλία...
Φιλάκια πολλά γλυκιά μου !!!
sweet truth,
Μικρό μου, σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που μου δείχνεις, αλήθεια. Μην το κάνεις όμως για άτομα που δε στην έχουν κερδίσει, χαμένη θα βγεις... Να το ξέρεις...
Εκτός αν έχεις τόσο μεγάλη καρδιά, που μπορεί να αντέξεις πάρα πολλά...
Σε ευχαριστώ για όλα!
Καλό σου βράδυ! Φιλιά!
Anima,
Χαχα, στο ξαναλέω... στο τηλ. μιλούσες με τον Ηλία, χαχαχα !!!
Εκείνο το βράδυ... Αααααααααααχχχ. Εκείνα τα βράδια ήταν αξέχαστα για όλους μας πιστεύω...
Φιλάκια καρδιά μου!
Ελπίζω να είσαι σε καλύτερη διάθεση ,μιας και το φεγγάρι των προηγούμενων ημερών ,βοήθησε να αγκιστρώσεις κάθετι όμορφο που έχεις. Βλέμμα ,συναίσθημα ..τα πάντα.
Μην το βάζεις κάτω Ανεμάκο μου.
Ξέρεις πως πρέπει να πιάσουμε πολύ πάτο για να ανεβούμε πάλι.
Πολλά φιλιά αγαπημένε μου.
Venus,
Καλή μου Αφροδίτη, βοήθησε η πανσέληνος λες; Εγώ γιατί νομίζω ότι έχασα την μπάλα...;
Κάτω; Ποιός; Εγώ; Αφού με ξέρεις... Δε σηκώθηκα ποτέ...
Ξέρω γλυκιά μου, ξέρω...
Φιλιά πολλά και σε σένα !!!
σκαρτος.πολυ βαρια λεξη.ξανασκεψου τη πριν τη χρησιμοποιησεις για σενα αν και ακουγετε πολυ ομορφα.ολοι εχουμε μειονεκτηματα και ολοι κανουμε λαθη.επισης μην ξεχνας τα σοφα λαικα λογια οτι,το καρβουνο καποιου μπορει να ναι διαμαντι για καποιον αλλο.
kati,
Σε ευχαριστώ για τις όμορφες σκέψεις που μου δίνεις, αλλά δεν μπορώ να με φανταστώ σαν διαμάντι στα χέρια κανενός...
Φιλιά!