Posted by Άνεμος | Posted in | Posted on Δευτέρα, Οκτώβριος 25, 2010
Μάτωσε πάλι το φεγγάρι, κι έδεσε τόσο με το μαύρο του ουρανού... Μάτωσε, σαν μια καρδιά που αγαπά... κι ο ουρανός την αγκάλιασε σαν το σκοτάδι της μοναξιάς...
κόκκινο και μαύρο...
κόκκινο και μαύρο...
Έρωτας και Σκοτάδι...
Ένας συνδιασμός... αναπόφευκτος...
Δεν είναι γλυκός ο συνδιασμός, αλλά γνωρίζεις ότι έρχεται μαζί. Όχι στην αρχή, στο μετά... Πρώτα πρώτα ζεις το κόκκινο... αυτό που προσέχεις και στο φεγγάρι... Μένεις εκεί... Θέλεις να πάρεις μέσα σου την εικόνα... Δεν είναι συνηθισμένη, το ίδιο και ο έρωτας σου... Είναι ένα θέαμα ταυτόχρονα γνώριμο και πρωτόγνωρο...
Κάθε φορά...
Μετά κοιτάς τον ουρανό... Πραγματικά, ένα τόσο κόκκινο φεγγάρι δε θα ταίριαζε σε καμία άλλη απόχρωση βαμμένη στον ουρανό. Το μαύρο δένει τόσο πολύ πάνω στο κόκκινο... Το ταίριασμά τους... μοναδικό... Και γύρω γύρω τ' αστέρια... Σαν ένα πλήθος πλασμάτων που λάμπουν απο χαρά, μπροστά σ' αυτό το ερωτικό δέσιμο... Σα να μεταδίδουν τον έρωτά τους σ' αυτά...
Μα το κόκκινο είναι έρωτας και χρώματα σαν και δαύτο ξεβάφουν εύκολα... Μέχρι να το χαρείς δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο γρήγορα το έζησες. Πως αυτό που ήταν στην αρχή, τώρα παύει να είναι...
Πως κάθε ταξίδι έχει το τέλος του...
Πως κάθε ταξίδι έχει το τέλος του...
Αυτό το κάνει τόσο...
μοναδικό...
Μέχρι να σηκωθεί στον ουρανό, έχει χάσει τον έρωτα που είχε... Έχει πάψει να είναι... ότι ήταν...
Ωστόσο, το χρώμα του ουρανού παραμένει... Τα συναισθήματα του δεν αλλάζουν... Το φεγγάρι ασπρίζει, μα ο ίδιος δεν ενοχλείται. Μένει εκεί, δείχνοντας πως όσο κι αν αλλάξουν τα συναισθήματα, όσος καιρός και αν περάσει θα το περιμένει έως ότου ανατείλει ξανά...
Ξέρει ότι ο έρωτας χάθηκε...
Έμεινε όμως αυτό που ονομάζει...
Ξέρει ότι ο έρωτας χάθηκε...
αγάπη...
Αυτό γίνεται ο έρωτας με τον καιρό, από βαθύ κόκκινο παίρνει χρώμα ανοιχτού ροζ, αγάπη...
Θέλω και τα δύο όμως να συνυπάρχουν... το ξέρω είναι δύσκολο αλλά πολεμάω γι αυτό... θέλω τόσο πολύ να τον αγαπώ και να μαι παράλληλα κάθε μέρα ερωτευμένη μαζί του, όπως και την πρώτη πρώτη φορα...
βάψτο πάλι απ΄την αρχή.πριν να ξεθωριάσει..
μην το αφήσεις..
και το χρώμα τότε θα είναι ακόμα πιο κόκκινο..
πιο φωτεινό κι από κείνο το αρχικό...
καταλαβαίνεις,νομίζω..
φιλιά πολλά φιλαράκο
Έχω μείνει άφωνη με το υπέροχο κείμενο σου!!
Το διαβάζω ξανά και ξανά.
Δεν θα μπορούσες να περιγράψεις καλύτερα ένα τόσο όμορφο συναίσθημα.
Κόκκινο και μαύρο....
Κι ο΄έρωτας ταξιδιάρη Άνεμέ μου δεν χάνεται αν δεν θέλουμε.
Η αγάπη εκεί είναι και μας περιμένει.
Σου εύχομαι να ζεις μόνο στο κόκκινο και όχι στο μαύρο.
Πολλά πολλά φιλιά.
Ε, τους αναπόφευκτους συνδυασμούς τουλάχιστον ας τους απολαμβάνουμε...μαθαίνοντας από αυτούς.
Και μετά ας ξεκινάμε καινούργιους.Με επίγνωση!
Φιλιά
καλημερούδια!!!!! χαρηκα που περασες απο το Καρουζελ μου!!!!! ωραια συγγραφικη φλεβα εχεις αγορινα!
Να πω Welcome back? ήταν λες και βρισκόσουν αλλού τελευταία, και βλέποντας αυτό το κείμενο λέω να τος! εδώ είναι χαχαχαχα.
Να πω κάτι για το κείμενο τώρα, εγώ πάντα προσπαθώ διαθέτοντας όλο μου τον εαυτό πολλές φορές για να κρατήσω το κόκκινο παντοτινά, έχοντας υποψιν ότι η μίξη μαύρου και κόκκινου κάποια στιγμή θα υπάρξει , ως ρομαντική φύση θέλω να πιστεύω ότι θα κρατήσει για πάντα.
Σε φιλώ γλυκα γλύκα Όμορφε..
Μου άρεσε πολύ το "τέλος" του συλογισμού σου.
Καλό σου βράδυ
Θέλησα να αλλάξω τη διεύθυνση του blog μου και ύστερα μετά λύπης μου παρατήρησα πως δεν μπορούσε κανείς να εισέλθει...
Απλά ανανέωσε την παρακολούθηση βάζοντας την διεύθυνση: http://equationallove.blogspot.com/
Η παλιά θα χαθεί!
Ευχαριστώ και συγγνώμη για την αναστάτωση!
Sweet truth,
Σου εύχομαι κάθε επιτυχία στην προσπάθειά σου καλό μου! Ελπίζω να τα καταφέρεις και να μας γεμίζεις και μας μετά με τα συναισθήματα έτσι όμορφα που τα μεταδίδεις !
Εγώ σιγά σιγά παύω να πιστεύω ολοένα και σε πιο πολλά πράγματα...
Κλαό οσυ βράδυ μικρό μου!
Anima,
Δε γίνεται μάτια μου... Δε γίνεται πλέον...
Ξεθώριασε...
Φιλιά πολλά και ελπίζω να είσαι καλά!
Venus,
Σταμάτα γιατί θα το πάρω πάνω μου, χαχαχα!
Σε ευχαριστώ πολύ!
Ελπίζω να μη χάνεται, αν και σταματάω να το κάνω και αυτό πλέον...
Ανταποδίδω τις ευχές καλό μου!
a CaroseLLo di Giorgetta,
Σε ευχαριστώ πολύ Giorgetta !
Καλή επιτυχία σου εύχομαι!
Φιλιά!
επί λέξει,
Ας μαθαίνουμε φίλε μου γιατί η γνώση είναι βασικό πράγμα για όλα... Ίσως έτσι να πάμε μπροστά σε όλους τους τομείς !
Καλό σου βράδυ !
Siren Girl,
Ναι, ήμουν κάπως αλλού, χεχε!
Ως ρομαντική φύση ελπίζω να πετύχεις!
Σε φιλώ και γώ με τη σειρά μου όμορφη ! !
Καλό σου βράδυ !
Meggie,
Σε ευχαριστώ που πέρασες απο το ιστολόγιό μου καλή μου!
Σε ευχαριστώ και για τα καλά σου λόγια !
Καλό σου βράδυ!
Sweet truth,
Done ! !
Θα τα πούμε! Φιλάκια!
Τόσο πικρόγλυκο που δεν ξέρω σε ποιό από τα δυό αισθήματα να σταθώ, να κρατηθώ... Και όμως σε μια τέτοια περίπτωση δεν μπορούμε είμαστε ασταθείς και περιπλανώμενοι. Η γλύκα του ανεκπλήρωτου πια έρωτα συνδέεται τόσο πολύ με την πίκρα, αφού οι δυο ψυχές να συνυπάρξουν δεν μπορούν. Ίσως μπορούν και το θέλουν πολύ αλλά υπάρχει κάποιος φραγμός που όλα τα καταστρέφει..
Πόσο σε καταλαβαίνω...!
AlithoVittoria,
Κατ' αρχήν σε καλωσορίζω στο blog μου και σε ευχαριστώ που πέρασες!
Είναι δύο έννοιες που άλλωτε συνυπάρχουν και άλλωτε θέλουν αλλά δεν μπορούν... Είναι στη ζωή και αυτό... Είναι κάτι που πιθανότατα θα ζήσεις θέλεις δε θέλεις... Το τέλος είναι κάτι που κατα το ήμισυ περνάει απο το χέρι σου...
Αλλά όπως είπες, με καταλαβαίνεις...
Καλό σου βράδυ !