Posted by Άνεμος | Posted in | Posted on Τρίτη, Σεπτέμβριος 14, 2010
Με προβληματίζει το σκεπτικό μου τελευταία. Δε γνωρίζω αν ο τρόπος που σκέφτομαι και αναλόγως πράττω είναι αυτός που εγώ θεωρώ καλύτερος. Σίγουρα θα υπήρχε και καλύτερος, έτσι δεν είναι...;
Αλλάζεις. Τη σκέψη σου, τον τρόπο σου, τις κινήσεις σου... Πόσα απο αυτά είναι δικά σου θέλω; Δηλαδή, αν οι καταστάσεις σε οδηγούν να κάνεις πράγματα, είσαι πραγματικά υπεύθυνος για σένα; Δε ξέρω... Ξέρω όμως ότι σε κάποιες στιγμές, πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται πως παλιότερα ίσως είχα αντιδράσει διαφορετικά... Με πληγώνει ώρες-ώρες. Ειδικά αν η πράξη μου δε μου αρέσει...
Σκέφτομαι πώς θα ήμουν εγώ αν μπορούσα πραγματικά να είμαι ελεύθερος. Αν οι κινήσεις μου δεν ήταν αποτέλεσμα ζωής, αλλά αποτέλεσμα ώριμης σκέψης... Αν ο εαυτός μου πλαθόταν απο εμένα τον ίδιο, όπως εγώ θα έκρινα, και όχι απο τον κάθε έναν που εισβάλλει στη ζωή μου χαράσοντάς την και δημιουργώντας έτσι αυτόματες απαντήσεις και κινήσεις σε ανάλογες καταστάσεις... Σίγουρα, αυτόν τον καιρό, εγώ δεν είμαι αυτός που θέλω και μπορώ να είμαι... Είμαι κάτι που δεν το επιλέγω 100%, δεν το εγκρίνω. Κάτι που παλεύω εναντίον του κάθε μέρα... Κάτι που δεν είμαι εγώ...
Όμως ο πόλεμος με τον εαυτό μου δεν μπορεί να έχει νικητή... Είναι πόλεμος φτιαγμένος για έναν και σ' αυτόν τον πόλεμο κάποιος πρέπει να πεθάνει... Αν όμως σκοτώσω εγώ το εγώ μου... Τί θα μείνει να θριαμβεύσει...;
Αλλάζεις. Τη σκέψη σου, τον τρόπο σου, τις κινήσεις σου... Πόσα απο αυτά είναι δικά σου θέλω; Δηλαδή, αν οι καταστάσεις σε οδηγούν να κάνεις πράγματα, είσαι πραγματικά υπεύθυνος για σένα; Δε ξέρω... Ξέρω όμως ότι σε κάποιες στιγμές, πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται πως παλιότερα ίσως είχα αντιδράσει διαφορετικά... Με πληγώνει ώρες-ώρες. Ειδικά αν η πράξη μου δε μου αρέσει...
Σκέφτομαι πώς θα ήμουν εγώ αν μπορούσα πραγματικά να είμαι ελεύθερος. Αν οι κινήσεις μου δεν ήταν αποτέλεσμα ζωής, αλλά αποτέλεσμα ώριμης σκέψης... Αν ο εαυτός μου πλαθόταν απο εμένα τον ίδιο, όπως εγώ θα έκρινα, και όχι απο τον κάθε έναν που εισβάλλει στη ζωή μου χαράσοντάς την και δημιουργώντας έτσι αυτόματες απαντήσεις και κινήσεις σε ανάλογες καταστάσεις... Σίγουρα, αυτόν τον καιρό, εγώ δεν είμαι αυτός που θέλω και μπορώ να είμαι... Είμαι κάτι που δεν το επιλέγω 100%, δεν το εγκρίνω. Κάτι που παλεύω εναντίον του κάθε μέρα... Κάτι που δεν είμαι εγώ...
Όμως ο πόλεμος με τον εαυτό μου δεν μπορεί να έχει νικητή... Είναι πόλεμος φτιαγμένος για έναν και σ' αυτόν τον πόλεμο κάποιος πρέπει να πεθάνει... Αν όμως σκοτώσω εγώ το εγώ μου... Τί θα μείνει να θριαμβεύσει...;
Μην πολεμάς με το κομμάτι του εαυτού σου που δεν εγκρίνεις, συνέτισέ το και προσπάθησε να το αλλάξεις. Δε χρειάζεται να κερδίσεις τον πόλεμο, αρκούν μερικές μάχες για να καταλάβεις ότι προσπαθείς...
όπως και να χει μην το βάζεις κάτω, και να ξέρεις πως όποιος κι αν είναι και φαντάζει "φαβορί" μπορεί να ανατραπεί
Πρόσεχε τον εαυτό σου...
Ξερεις τι με θυμωνει εμενα περισσοτερο;;
Οτι κατι μεσα μου λεει, οτι αν ημουν αληθινη τελικα, θα ηταν καλυτερα για ολους.... αλλα ειμαι δειλη να παρω αυτο το ρισκο!!
Καλημεραααα
Αν σκοτωσεις το εγω σου αγαπημενε μου φιλε θα μεινει ο εαυτος σου ελευθερος ετσι οπως εσυ τον θελεις...
θα σου πω ενα μυστικο μικρουλι...
οσο πολεμαμε τον εαυτο μας δεν υπαρχει κανενας νικητης...
η μαχη συνεχιζεται σε εναν φαυλο κυκλο διχως τελος...
εκεινο που χρειαζεται να κανεις ειναι να αποδεχτεις ολα εκεινα τα κομματια του εαυτου σου που δεν πολυσυμπαθεις και να αρχισεις να τα αγαπας...
τοτε ολα οσα δεν σου αρεσουν σιγα σιγα θα αρχισουν να φευγουν...αλλα τοτε ισως να μη θες και να φυγουν...δεν θα σε νοιαζει επειδη ηδη θα τα εχεις αγαπησει...
οι ανθρωποι που επηρεαζουν τις ζωες μας εχουν καποιο σκοπο...
οπως κι εμεις στις δικες τους...
παρολα αυτα μπορουμε να ειμαστε παντοτε ελευθεροι...απλα χρειαζεται να αποδεχτουμε πια το κοστος...
μπορουμε αραγε...;
σε φιλω με ολη μου την αγαπη ζουζουνακι μου!!!
σ'αγαπω πολυ και θελω να θυμασαι παντοτε ποσο υπεροχη ψυχουλα εισαι!
να μην αμφιβαλλεις ποτε!!!
Που σαι ρε ψυχή;
Πολύ μου άρεσε η ανάρτησή σου, αλλά και το mixpod του οποίου τα 2 πρώτα κομμάτια ήταν απροσδόκητα και τα λατρεύω.
Αυτό που θα σου μείνει να θριαμβεύσεις, είναι μία μικροπρεπής εκδοχή της μνησικακίας του κάθε νοήμοντος ανθρώπου.
Λες πως δεν σου αρέσει αυτό που είσαι. Τι κάνεις για αυτό;
Μπορείς να το αλλάξεις. Είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν και χαράσσουν το δικό τους μέλλον. Εσύ θα ορίσεις το ποιός είσαι. Δεν διαφωνώ πως ο κάθε άνθρωπος έχει κομμάτια που δεν θα ήθελε να έχει. Αν τόσο πολύ σε ενοχλούν, προσπάθησε να τα καταπνίξεις εκεί που δεν πρέπει να τα βγάλεις. Νοήμων άνθρωπος είσαι, ξέρεις να χειρίζεσαι καταστάσεις.
Δεν θα σε ξεσκατώνω πάντα έγω! (όπως εσύ κάνεις με μένα. :Ρ)
Πολλά φιλιά παντού Β)
Sweet truth,
Λες να γίνει η ανατροπή; Δεν το πιστεύω, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να ελπίζω...
Φιλιά και να προσέχεις και εσύ!
Dee Dee,
Δεν μπορώ να πω ότι δε σε καταλαβαίνω... 'Ισως περισσότερο απο όσο θέλω...
Καλησπέρα!
Ναϊάδα,
Καλή μου νεράιδα, δε ξέρω... Με ξέρεις. Πώς θα τελειώσει αν δεν υπάρξει νικητής. Να αγαπήσω όλα τα μέρη του εαυτού μου; Μου φαίνεται απίστευτο...
Φιλάκια πολλά αγαπημένη μου νεραϊδούλα. Χάρηκα πολύ που σε άκουσα χαρούμενη! Πολύ!
Αιωνιοι αντιπαλοι στο τερεν του ικανοποιητου...εγω και ο ευατος μου...τι μου θυμισες.
ξερεις κατι ανεμακο μου;
η νικη δεν εχει νοημα οταν ξερεις πως εχεις χασει τη μαχη ηδη.
Απλα συμβιβαζεσαι,με το θελω και το μπορω σου.Ειναι σκληρη η πραγματικοτητα οταν παλευεις για την επιβιωση,αλλα ετσι αποκτας το οτιδηποτε,παλευοντας εξω απο σενα.
καλη σου μερα γλυκε μου.
Καθαρματάκι,
Εγώ που είμαι ή εσύ; Άμα σε πιάσω... :P
Αφού ξέρεις ότι τα ακούσματά μας είναι παρόμοια :). Εσύ είσαι λίγο πιο σκληρή :)
Δε ξέρω αν μπορώ να το αλλάξω... Ποτέ δεν κατάφερα μια αλλαγή πάνω μου μόνος μου, νομίζω...
Εντάξει, για τις επόμενες φορές θα πάρω πάμπερς :P
Φιλάκια μικρό μου!
lockheart,
Δίκιο έχεις, νομίζω... ελπίζω...
Καλό σου βράδυ κοριτσάκι μου!
Τι θα μείνει να θριαμβεύσει καλέ μου φίλε; Αυτό αναρωτιέμαι και εγώ...
Νομίζω πως πάλι ο εαυτός μας θα μείνει και θα είναι ίσως από τις φορές που θα ντρεπόμαστε για τις πράξεις μας ή για τις σκέψεις μας.
Ξέρεις συμβαίνει και αυτό! Όπως ξέρεις ότι κανένας δεν είναι τέλειος!
Φιλάκια Άνεμε
Λοιπόν, γεια σου κι από δω, Ηλία!! Ελπίζω να είσαι καλά. Έχουμε καιρό να τα πούμε... Η αλήθεια είναι ότι τώρα τελευταία ασχολούμαι περισσότερο με το facebook κι έχω χαθεί από τις σελίδες του μπλόγκινγκ. Θα χαρώ να τα λέμε από εκεί.
(Αν θες να με βρεις, ψάξε στο apostolos papageorgiou και στις πληροφορίες να γράφει Καποδιστριακό 90 και Leeds Art 96).
Να είσαι καλά!!
Wind,
Ναι, συμβαίνει και αυτό... Και νομίζω ότι συμβαίνει πιο συχνά απ ότι ίσως θα έπρεπε...
Και ναι, ντρεπόμαστε συχνά... Μου συμβαίνει και μένα...
Φιλιά!
επί λέξει,
Γεια σου φίλε μου. Σε έψαξα, αλλά δεν κατάφερα να σε βρώ. Ίσως κάτι κάνω λάθος. Όπως και να έχει σε ευχαριστώ που πέρασες, έστω και σπάνια!
Να είσαι καλά. Καληνύχτα!