Posted by Άνεμος | Posted in | Posted on Δευτέρα, Ιούνιος 28, 2010
Δε μπορώ. Ειλικρινά. Μου είναι αφόρητα δύσκολο και δε θέλω να στο δείχνω. Αλλά ακόμη και αυτό μου είναι πολύ δύσκολο. Απο την αρχή...
Έχεις κάθε δικαίωμα. Στα πάντα μου. Συμπεριφορά, μίλημα, σκέψεις. Σου έχω φανεί λάθος. Το ξέρω. Μα πως να αντιμετωπίσω εσένα και μένα μαζί; Σε μια τέτοια φάση πώς μπορώ να το κάνω; Δε μπορώ να δεχτώ ότι δε σε έχω. Όσο κι αν το γνωρίζω, όσο κι αν ξέρω πως σου αρέσω, όσο κι αν...
Άτιμες καταστάσεις... Σας μισώ... Με φέρνεις σε τόσο όμορφη θέση για να καταλάβω τί είναι αυτό που ζητάω.
Σε σιχαίνομαι. Δεν κουράστηκες ποτέ να με λαβώνεις; Ναι, άλλη μια φορά μαζί σου τα βάζω ζωή. Όσο μου δείχνεις τι μπορώ αλλά δεν... τόσο το μίσος μου για σένα μεγαλώνει...
Θέλω να σου δώσω τα πάντα. Πιστεύω πως τ'αξίζεις. Μα δε μπορώ. Και όχι, αυτή τη φορά δεν υπάρχει δε θέλω... Απο τη πρώτη στιγμή που σε είδα σκέφτομαι μόνο το "θέλω".
Μα είσαι πολύ μακρυά μου. Δε σε φτάνω όσο κι αν σε αγγίζω. Δε σε νιώθω όσο κι αν σε έχω αγκαλιά.
Είσαι μια ψυχή ανώτερη,
που αντανακλά σε δυο μάτια κατώτερα.
Δε σηκώνω το βλέμμα μου πάνω σου.
Το ιδεατό είναι που σε κάνει
"ανυπόφορη"...
Έχεις κάθε δικαίωμα. Στα πάντα μου. Συμπεριφορά, μίλημα, σκέψεις. Σου έχω φανεί λάθος. Το ξέρω. Μα πως να αντιμετωπίσω εσένα και μένα μαζί; Σε μια τέτοια φάση πώς μπορώ να το κάνω; Δε μπορώ να δεχτώ ότι δε σε έχω. Όσο κι αν το γνωρίζω, όσο κι αν ξέρω πως σου αρέσω, όσο κι αν...
Άτιμες καταστάσεις... Σας μισώ... Με φέρνεις σε τόσο όμορφη θέση για να καταλάβω τί είναι αυτό που ζητάω.
Σε σιχαίνομαι. Δεν κουράστηκες ποτέ να με λαβώνεις; Ναι, άλλη μια φορά μαζί σου τα βάζω ζωή. Όσο μου δείχνεις τι μπορώ αλλά δεν... τόσο το μίσος μου για σένα μεγαλώνει...
Θέλω να σου δώσω τα πάντα. Πιστεύω πως τ'αξίζεις. Μα δε μπορώ. Και όχι, αυτή τη φορά δεν υπάρχει δε θέλω... Απο τη πρώτη στιγμή που σε είδα σκέφτομαι μόνο το "θέλω".
Μα είσαι πολύ μακρυά μου. Δε σε φτάνω όσο κι αν σε αγγίζω. Δε σε νιώθω όσο κι αν σε έχω αγκαλιά.
Δε σε έχω.
Και με σκοτώνει... Τόσο γλυκά, αλλά κάθε φορά που είμαστε μαζί,
για κάθε ένα χαμόγελο, πίσω του κρύβονται δυο δάκρυα...
Είσαι μια ψυχή ανώτερη,
που αντανακλά σε δυο μάτια κατώτερα.
Δε σηκώνω το βλέμμα μου πάνω σου.
Δεν είναι εκεί η ιδέα.
Το ιδεατό είναι που σε κάνει
"ανυπόφορη"...
Θα γινω βαρετος αν πω για μια ακομη φορα οτι περναμε σχεδον τα ιδια...!
"Σε σιχαίνομαι. Δεν κουράστηκες ποτέ να με λαβώνεις;"
Αληθεια, θα σταματησει ποτε αυτο?
""Τόσο γλυκά, αλλά κάθε φορά που είμαστε μαζί,
για κάθε ένα χαμόγελο, πίσω του κρύβονται δυο δάκρυα..."
Και να ηταν μονο δυο...
"Δε σε έχω.
Και με σκοτώνει... "
Μα δεν θα το καταλαβει ποτε...!
Την καλημερα μου!!!
ειμαι πολυ χαζη...
μολις ανακαλυψα οτι στην προηγουμενη αναρτηση σου απαντησα στην πιο προηγουμενη και παει λεγοντας...
ενα μυαλο κι αυτο χαμενο τι να σου κανει ε...;;;
ποτε θα καταλαβεις ποσα πολλα αξιζεις...;;;
ε...;;;
κοιτα ψηλα...κι αυτο που θα αντικρυσεις θα ειναι ο ανωτερος εαυτος σου και οχι κατι αλλο "ιδεατο" οπως λες...
γλυκε μου εμεις καθριζουμε ποσο ψηλα ή χαμηλα ειμαστε κι αναλογα που μας τοποθετουμε εκει μας βλεπουν κι αλλοι...
εγω σε βλεπω ψηλα κι ας εχεις βαλει κατω τον εαυτο σου...
δες...κοιτα...και βαλε εκει που αξιζεις...
σε φιλω με νεραιδενια αγαπη!!!
χαρηκα τοσο που σε ακουσα και θα χαρω ακομα περισσοτερο οταν σε δω!!!
Δίνοντάς της το δικαίωμα στα πάντα σου, της δίνεις άθελά σου και το δικαίωμα να σε πληγώνει.
Κι εγώ το έχω κάνει αυτό το λάθος και εκεί που πετώ στα ουράνια και νιώθω τόσο ευτυχισμένη κάτι έρχεται, κάτι κάνει και φτάνω να βάζω τα κλάματα, ειδικά νυχτες σαν τη χθεσινή που κλαίει και ο ουρανός μαζί μου...
Θα σου πω άλλη μια φορά πως αξίζεις περισσότερα και πως αν δεν μπορείς και μαζί με εκείνη πρέπει να αντιμετωπίζεις και τον ίδιο σου τον εαυτό, άλλαξε τις καταστάσεις και πολέμησε, για να είσαι εσύ καλά.
Φιλιά πολλά
Ηλία μου...
καλησπέρα.
Πέρα από το γεγονός ότι σε θεωρώ φίλο μου και ότι δεν μου αρέσει να μαθαίνω πως είσαι έτσι, δεν θα γράψω συμπονετικά λόγια. Πρώτον, γιατί με φέρνουν σε αμηχανία, πόσο μάλλον εσένα, και δεύτερον, τώρα είμαι εδώ για να σχολιάσω.
Γράφεις όπως πάντα υπέροχα. Ακριβώς υπέροχα. Δεν πλατειάζεις, γράφεις με συναίσθημα.
Από εκεί και πέρα, απλά αναρωτιέμαι.
Βλέπεις, όταν κάποιος είναι αρκετά νέος ώστε να μην έχει πολλές εμπειρίες, αρχίζω να αναρωτιέμαι.
Ωραίο δεν είναι απλά να βλέπεις ταινίες με όμορφο τέλος; Ή και χωρίς.
Το θέμα παραμένει.
Οι άνθρωποι τελικά είναι τόσο μα τόσο χαζοί και έξυπνοι. Όμορφοι και άσχημοι.
Εγωιστές και μη.
Αυτή είναι και η ομορφιά μας άλλωστε. Το ενδιαφέρον πράγμα πάνω μας αυτό είναι. Η αστάθειά μας.
Γαμημένες καταστάσεις. Fuck.
Α, και κάτι άλλο...
Είσαι μια ψυχή ανώτερη,
που αντανακλά σε δυο μάτια κατώτερα.
Δε σηκώνω το βλέμμα μου πάνω σου.
Δεν είναι εκεί η ιδέα.
Το ιδεατό είναι που σε κάνει
"ανυπόφορη"...
Το τέλος με σκότωσε.
Take time to heal your wounds.
And then, move on.
Το κέρατό μου! Κριός γαρ μισώ αφόρητα τις επαναλήψεις και τα κλισέ!
Και όμως το μόνο που μου βγαίνει είναι αυτό: Tελικά ότι αγαπάμε μας πληγώνει... γιατί εμείς του δίνουμε τη δύναμη αυτή.
τι ειναι αυτο που σε εμποδιζει να πραγματοποιησεις αυτο που νοιωθεις; τι ειναι αυτο που σε εμποδιζει να προσπαθησεις; Φοβασαι να ρισκαρεις; Η αγαπη, ο ερωτας θελει ρισκο ακομα και αν ξερεις οτι θα χασεις μαλλον αξιζει να το ζησεις.. μην αφηνεις τις σκεψεις να σε "μπουκωνουν" και να βαζεις εμποδια στον ιδιο σου τον εαυτο, γιατι αν οι σκεψεις γινονται λεξεις.. οι αιτιες ειναι δυσκολο να ξεπεραστουν μετα! οταν θελετε ο ενας τον αλλον προσπερνατε τα εμποδια σιγα - σιγα, η προσπαθεια δεν εβλαψε κανεναν. Μην περιμενεις κανεις να σας καταλαβει(αυτο αν ειναι εμποδιο οι αλλοι) μονο εσεις ξερετε, αν εσυ εισαι αυτος που βαζει τα εμποδια παλι.. Μηπως ηρθε ο καιρος να σταματησεις; και να το ζησεις; και οτι επακολουθησει;
Υπομονή...
Κάτι τέτοιες ωρες που ο πονος ειναι το μονο που νιώθουμε χρειάζεται υπομονή.
Μήπως όμως αξίζει τελικα΄;
Καλέ μου Άνεμε η ζωή είναι ένα όμορφο κουτί με μια κορδέλα τυλιγμένο.
Πολλές φορές όμως μοιάζει και με το κουτί της Πανδώρας...
Τίποτα δεν έρχεται εύκολα σε μας!
Ο Έρωτας είναι πάντα εκεί αλλά κανείς δεν μπορεί να μας υποσχεθεί ότι θα είναι καλός μαζί μας...
Βουτιά από ψηλά;
Αντέχεις το ρίσκο;
Φιλί.!
ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.ΩΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΒΡΩ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.
Έφηβε,
Όχι φίλε μου, δε γίνεσαι βαρετός. Ίσα ίσα που μου δίνεις και κουράγιο...
Να είσαι καλά!
Ναϊάδα μου,
Ντάξει μωρέ, σιγά, μεταξύ μας είμαστε. Μη σκας :)
Πιστεύω όταν θα κυκλοφορίσω σε γαριδάκια και θα θα έχει και εμένα αντί για τον τσέστερ στο σήμα. Ναι, ίσως τότε το καταλάβω. Χεχεχε :)!
Αμέσως εσύ να με κάνεις να νιώσω καλά. Μπααααααααα... :P
Φιλάκια πολλά καρδιά μου και δε θα αργήσεις να με δεις, στο υπόσχομαι!
Sweet Truth,
Δε δίνω δικαιώματα, απλά δε μπορώ να τη σταματήσω απο το να τα παίρνει...
Σε ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου.
Να είσαι καλά και εσύ. Φιλιά!
Καθαρματάκι,
Fuck καταστάσεις :)
Είναι λογικό να έχεις απορίες και μακάρι τα σχόλια όλων εδώ μέσα να σου δίνουν απαντήσεις σε πολλά! Ρωτώντας μαθαίνεις, οπότε καλά κάνεις!
Σε ευχαριστώ για τα πολύ ωραία σου λόγια! Φιλάκια πολλά και κουράγιο και εσύ!
Λιακάδα,
Σαν Κριός δύο κέρατα δεν έχεις; Ποιό απο τα δύο εννοείς; Και σαν κριός πρέπει να είσαι πιο χαλαρή με τον καρμικό σου έρωτα, ε; (είμαι ζυγός)
Ότι αγαπάμε μας πληγώνει ναι, αλλά όχι μόνο αυτό. Γι αυτό του επιτρέπουμε και να μας πληγώσει.
Σε καλωσορίζω στο blog μου και σε ευχαριστώ που πέρασες!
Siren Girl,
Όχι, δε φοβάμαι να ρισκάρω. Δεν είναι εκεί το δύσκολο. Φοβάμαι μη παρασύρω μαζί μου και άτομα πέρα απο εμένα που δε πρέπει. Αυτό με φοβίζει περισσότερο.
Ο καιρός θα δείξει. Φιλάκια!
Merlin,
Υπομονή φίλε μου. Αν αξίζει θα φανεί στη στροφή...
Να είσαι καλά!
Wind,
Βουτιά απο ψηλα...
Σο μολυβένια θάλασσα...
Δε φοβάμαι τη προσγείωση. Απλά σκέφτομαι ότι δε μπορώ να πετάξω, αν με καταλαβαίνεις...
Φιλάκια !!!
JK Skroutzako,
Καλό καλοκαίρι και σε εσένα. Να περάσεις υπέροχα και πάνω απ όλα υγεία!
Θα τα ξαναπούμε!