Posted by Άνεμος | Posted in | Posted on Δευτέρα, Μάϊος 24, 2010
Όσο περνάνε οι ώρες, τόσο εντονότερη γίνεται τούτη η σκέψη στο μυαλό μου. Πίστευε... Σε τι; Στα καλύτερα που θα έρθουν. Πίστευε ότι όλα θα φτιάξουν. Πως όλα θα γίνουν όπως τα περιμένεις. Ότι όλα αυτά είναι η κακή παρένθεση στη καλή ζωή που γενικότερα (θα) κάνεις... Πώς μου ζητάς να τολμήσω κάτι τέτοιο; Γιατί όσα έχω ζήσει μου αποδεικνύουν το αντίθετο...;
Για να θέλεις κάτι, πρέπει να ξέρεις πως είναι. Τότε νιώθεις πως δεν το έχεις και σου λείπει. Έχεις τη πίστη πως θα τα ζήσεις και συ. Πίστη... Και που ακούς αυτή τη λέξη απογοητεύεσαι. Έχει συνδιαστεί στο μυαλό σου με κάποια δυσάρεστη κατάσταση και χρειάζεσαι "πίστη" για να γίνουν όλα καλύτερα. Και συ έρχεσαι να (υπο)στηρίξεις αυτή τη λέξη.
Νιώθεις ότι κερδίζεις βλέποντας γύρω σου αυτά που οι υπόλοιποι έχουν και συ "ελπίζεις/πιστεύεις" ότι θα λάβεις; "Όσο ζω ελπίζω" και όσο ελπίζω απογοητεύομαι, θα προσθέσω στο λόγο σου. Και συ απλά βοηθάς να μη σταματήσει κάτι τέτοιο, γιατί ίσως κάποια στιγμή ίσως συμβεί κάτι που τώρα θέλω... και όταν και αν συμβεί μπορεί και να μη μπορώ να το δεχτώ...
Δεν ανάβεις ένα κερί ξέροντας ότι θα λιώσει... Το ανάβεις χωρίς να αναλογείσαι στιγμή το μετά... Επειδή το μετά δεν έχει καμία σημασία αν δεν μπορείς τώρα να ανάψεις το κερί...
Και μένα η καρδιά μου λιώνει, όταν η πίστη μου σβήνει. Όταν τα γύρω μου κεριά απλά φωτίζουν περισσότερο... Κάπως έτσι τρεμοπαίζει η φλόγα μου όταν όταν φυσάει η ζωή... Όταν στάζει το κερί πάνω μου και καίει όπως το δάκρυ μου...
Για να θέλεις κάτι, πρέπει να ξέρεις πως είναι. Τότε νιώθεις πως δεν το έχεις και σου λείπει. Έχεις τη πίστη πως θα τα ζήσεις και συ. Πίστη... Και που ακούς αυτή τη λέξη απογοητεύεσαι. Έχει συνδιαστεί στο μυαλό σου με κάποια δυσάρεστη κατάσταση και χρειάζεσαι "πίστη" για να γίνουν όλα καλύτερα. Και συ έρχεσαι να (υπο)στηρίξεις αυτή τη λέξη.
Μια λέξη που μπορεί να περιμένεις χρόνια
για να σου αποδείξει σε ένα λεπτό ότι μπορεί να είναι αλήθεια...
Είναι σα να λέω ότι κάποια μέρα ο ήλιος θα δύσει και όταν αυτό συμβεί να με αποκαλέσουν προφήτη... Και προσπαθείς να με κάνεις να πιστέψω σε κάτι τέτοιο; Γιατί...;για να σου αποδείξει σε ένα λεπτό ότι μπορεί να είναι αλήθεια...
Νιώθεις ότι κερδίζεις βλέποντας γύρω σου αυτά που οι υπόλοιποι έχουν και συ "ελπίζεις/πιστεύεις" ότι θα λάβεις; "Όσο ζω ελπίζω" και όσο ελπίζω απογοητεύομαι, θα προσθέσω στο λόγο σου. Και συ απλά βοηθάς να μη σταματήσει κάτι τέτοιο, γιατί ίσως κάποια στιγμή ίσως συμβεί κάτι που τώρα θέλω... και όταν και αν συμβεί μπορεί και να μη μπορώ να το δεχτώ...
Δεν ανάβεις ένα κερί ξέροντας ότι θα λιώσει... Το ανάβεις χωρίς να αναλογείσαι στιγμή το μετά... Επειδή το μετά δεν έχει καμία σημασία αν δεν μπορείς τώρα να ανάψεις το κερί...
Και μένα η καρδιά μου λιώνει, όταν η πίστη μου σβήνει. Όταν τα γύρω μου κεριά απλά φωτίζουν περισσότερο... Κάπως έτσι τρεμοπαίζει η φλόγα μου όταν όταν φυσάει η ζωή... Όταν στάζει το κερί πάνω μου και καίει όπως το δάκρυ μου...
Γι' αυτό, σε παρακαλώ, μην ανάβεις κάτι
που δεν μπορείς να κρατήσεις φωτεινό.
που δεν μπορείς να κρατήσεις φωτεινό.
Ο καπνός, στο σβήσιμο,
αφήνει σημάδια...
Θα προτιμούσες όμως να μην ξεκινήσει κάτι ποτέ;
πίστεψε με ξέρω πόσο πονούν τα σημάδια που αφήνει η φλόγα,
εκείνο το κάψψιμο στην καρδιά και όχι μόνο...
αλλά θα μετάνιωνες αν δεν το ένιωθες...
Κράτα το "όσο ζω ελπίζω"
και δες τα θετικά της ελπίδας, εκείνο το ταξίδι που σου προσφέρει και την αγωνία γι αυτό που θες να συμβεί.
Καλό σου βράδυ Άνεμε...
Sweet truth,
Όχι, δεν προτιμώ κάτι να μην υπάρχει. Προτιμώ να μη ξέρω ότι μπορεί να έρθει στη ζωή μου. να μην ελπίζω για κάτι...
Έτσι όταν θα έρθει και θα με ξαφνιάσει υπέροχα, αλλά και αν δεν έρθει απλά δε θα απογοητευτώ κιάλλο.
Όμορφο βράδυ να έχεις!
ό, τι δύει ανατέλλει. έτσι απλά. και αληθινά.
πολύ σου καλησπέρα!
basnia,
Την ανατολή περιμένω φίλε μου. απλά το σκοτάδι έχει κυριαρχήσει...
καλησπέρα και καλή σου νύχτα φίλος!
κι όσοι ανάβουν...είναι που και αυτοί κάτι περιμένουν. έστω...μια δύση ακόμη...
καλησπέρα μάτια μου...
φιλιά βρόχινα...
:)
Βροχή,
Απο τους λίγους που περιμένουν τη δύση για να νιώσουν...
καλή σου νύχτα αγάπη μου. Φιλάκια πολλά!
Οτι και να πω θα ειναι λιγο...
Ετσι νιωθω και εγω...
Ειναι αδικο παντος...Γιατι να προσγειωνομαστε τοσο ανωμαλα?
δεν ειμαι το καταλληλο ατομο να μιλησει για πιστη πια...
πιστη σε τι...;
πιστη γιατι...;
δεν ειμαι το καταλληλο ατομο...
και δυστηχως οτι αναβει δεν σημαινει πως θα σβησει καποτε...
κι αν σβησει...ισως εχει καψει τοσο βαθια που παντα θα πονα...
σε φιλω ψυχουλα γλυκια μου!!!
πίστευε και μη ερεύνα, τέκνον μου.
(και γιατί να μπλέκουμε με κεριά, τώρα που στην εποχή μας υπάρχουν φακοί; μήπως έχουμε μια τάση να περιπλέκουμε τις καταστάσεις;)
Έφηβος,
Καταλαβαίνεις τί εννοώ, είμαι σίγουρος... Σε διαβάζω... Είναι άδικο, ναι...
Όσο νωρίτερα καταλάβουμε ότι η ζωή είναι άδικη τόσο νωρίτερα θα πάψουμε να ελπίζουμε...
Καλησπέρα φίλος!
Ναϊάδα,
Καταλαβαίνω ακριβώς τι εννοείς. Καi καταλαβαίνεις τί εννοώ...
Είσαι και δεν είσαι η κατάλληλη...
Φιλάκια καρδιά μου!
Μπάτλερ,
Για αρχή πιάσε ένα Johhny σκέτο με λίγο πάγο. Μετά κάτσε στο μπαρ να σου πω...
Για αρχή είναι πίστευε και μη, ερεύνα. Σταματάς στο μη. Παύση.
Δεύτερον οι φακοί κοστίζουν, ενώ τα κεριά αφήνουν και ωραίο άρωμα, αν είναι αρωματικά, χαχαχα!
Πάντως γέλασα με το σχόλιό σου. Πως το καταφέρνεις κάθε φορά.
Να είσαι καλά φίλος!
Πραγματικα εχεις δικιο...!
Και οσο λιγοτερο παψουμε να ελπιζουμε, τοσο περισσοτερο θα χαιρομαστε την ζωη!
''Γι' αυτό, σε παρακαλώ, μην ανάβεις κάτι
που δεν μπορείς να κρατήσεις φωτεινό.
Ο καπνός, στο σβήσιμο,
αφήνει σημάδια...''
... και μόνο τότε καταλαβαίνω την αξία της φωτιάς γιατί αλλιώς κερί ήταν όχι φωτιά.
Ακόμη και η έκφραση ''αν δεν είχα ... θα...'' ελπίδα έχει...
Για την πίστη σκέφτηκα την περίπτωση μου που μόνο πίστη και ελπίδα είχα και αναγκαστικά γονάτισα και παρακάλεσα μακάρι να μην το έκανα αναγκαστικά.
Αν σου πουν ότι σε 3 μήνες πεθαίνεις και είσαι 21 πόσο ανάγκη έχεις από ελπίδα η πίστη...
Εγώ πολύ και ευχαριστώ που υπάρχουν.
Τωρα θα μου πεις εγώ δεν αναφέρομαι στη ζωή γενικά αλλά ειδικά, ακόμη και τότε είναι σαν να λέω, ελπίζω την πίστη να την έχω κατά βούληση.
Συγνώμη για τις σκέψεις μου.
Ημ/νια
Όταν η μόνη επιλογή...
πίστη και ελπίδα...
για ζωή.
Διάβασα το κείμενό σου με επισταμένη προσοχή. Πίστη, Ελπίς κι Αγάπη... είναι τυχαίο που πηγαίνουν μαζί; Εδώ ο γράφων αφήνει ένα ημιτελές ειρωνικό υπομειδίαμα. Τόσο. Ό,τι αναιρείται έχει, όμως, μια γλύκα τόση, που δύσκολα αντιστέκονται καρδιές σαν τη δική σου. Δεν πειράζει. Γι' αυτό εφευρέθηκε η μουσική, η εικόνα με λόγο, γι' αυτό αγαπήθηκαν οι φίλοι περισσότερο, γι' αυτό κι οι εποχές του εγώ μας. Τώρα είσαι στην άνοιξη. Πίστεψε (;) ότι θα έρθει το καλοκαίρι. Κι αν δεν έρθει, φτιάξε το δικό σου χωρίς πίστη ή απιστία. Μόνο με καρδιά και χρώμα.
Να είσαι πάντα -τουλάχιστον μέχρι τα σαράντα- ανήσυχος... Γεια σου, συνάδελφε!!
Έφηβος,
Συμφωνώ και 'γω μαζί σου!
Καλησπέρα φίλος!
Παράθυριο ψυχής,
Καταλαβαίνω παραπάνω απο όσο ξέρεις τί εννοείς με τους 3 μήνες σου...
Αλλά το θέμα είναι ότι πιστεύεις και ελπίζεις τότε... Όταν χρειάζεται. Αλλά εγώ δεν αναφέρομαι στη θρησκεία, όσο στους αννθρώπους. Στις ελπίδες που έχουμε για μάς, όχι για λόγους υγείας.
Στην ανάγκη να ελπίζουμε για κάτι καλύτερο τη στιγμή που δεν υπόσχεται κανένας ότι υπάρχει κάτι τέτοιο.
Ελπίζω να είσαι καλά πλέον. Καλησπέρα!
επί λέξει,
Καιρό έχω να σε δω φίλε μου. Χαίρομαι.
Καρδιά και χρώμα για το καλοκαίρι που έρχεται. Μου αρέσει η σκέψη σου. Πολύ!
Να είσαι καλά και να περνάς ακόμα καλύτερα!
Την καλησπέρα μου!
Καλέ μου Άνεμε,
Μου έλειψες αυτές τις μέρες και χαίρομαι που σε ξαναβρίσκω.
Η αλλαγή στο blog σου είναι εκτυφλωτικά όμορφη. Μπορώ να ταξιδεύω με τις ώρες...
Να δούμε πως θα ξεκολλήσω τώρα από εδώ μέσα:)
Εγώ θα πω πως η καλύτερη ώρα της ημέρας για μένα είναι λίγο πριν από το ηλιοβασίλεμα (δύση) αλλά και λίγο πριν από την ανατολή του ήλιου...
Αυτά είναι που δεν πρόκειται ν' αλλάξουν ποτέ. Γι' αυτό θα πρέπει να μάθουμε να τα χαιρόμαστε, άλλωστε είναι τόσο όμορφα...πως να μην το κάνουμε.
Ταξίδεψε στη μέρα σου έστω και αν το εισιτήριο χαθεί.
Καλό καλοκαίρι Άνεμε μου κράτα με πλάι σου κράτα με δίπλα σου...
Φιλί.!
Wind,
Έλα τώρα ψεματάκια. Δε μπορεί να περνούσες υπέροχα μια βδομάδα και να σκεφτόσουν τα blogs και εμένα, χαχα!
Σε ευχαριστώ πολύ για τα πολύ ωραία σου λόγια! Να είσαι καλά!
Αυτές οι δύο στιγμές της ημέρας είναι και μένα απο τις αγαπημένες μου με αποκορύφωμα το απόγευμα που δύει ο ήλιος! Τρελένομαι!
θα ταξιδέψω, το υπόσχομαι. Η μέρα μου είναι αυτό που μετράει.
Όμορφο καλοκαίρι να έχεις και εσύ καλή μου Ανεμένια :). Όσο περνάει απο το χέρι μου θα σε κρατώ!
Φιλάκια πολλά!
είχα διαβάσει κάπου για τον φόβο της μόνιμης αναμονής του τίποτα..
και κάποια στιγμή έρχεται κάποιος, κάποια, κάτι... και μέτα; κι όταν φύγει τί γίνεται;
δεν ξέρω τι πονάει πιο πολύ..
η απουσία
ή
η παρουσία με τα παράθυρα κλειστά στην ευτυχία;..
Καλή σου Κυριακή καλό μου..
Εκείνη,
Δε ξέρω αν το σχόλιό σου ήταν γι αυτό το κείμενο ή για το απο πάνω,
όπως και να 'χει...
Η απουσία πιστεύω σε μένα είναι αυτό που δεν αντέχω περισσότερο απο όλα...
Καλή σου εβδομάδα!
... 5 ολόκληρα λεπτά καθόμουν και σκεφτόμουν τι να σου γράψω, Ηλία.
Και με ξες εμένα, είμαι και λίγο blunt τύπος, δεν θα κάτσω να σου πω να σκεφτείς θετικά και παπαριές. Γνωρίζω πως δεν περνάς καλά. Φαίνεται πως δεν περνάς καλά. Και πάνω από όλα λυπάμαι που δεν περνάς καλά. Τέτοιες σκέψεις όταν έρχονται στον εγκέφαλο διαρκούν μέρες.
Ένας τύπος είπε (συγχώρα με που είμαι και κάφρος και δεν θυμάμαι ποιός): Σπάνια βρίσκω κάτι όμορφο στο οποίο να μην βρω μελαγχολία...
Οπότε δεν θα κάτσω να σου δώσω ένα κομμάτι χαρούμενο για να σε κάνω να νιώσεις καλά. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου. Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να θρηνεί. Ακόμα και όταν ευτυχεί, πάλι θρηνεί. Σε αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχει ισορροπία... απλά έτσι είμαστε φτιαγμένοι. Και όσοι δεν το νιώθουν αυτό είναι ψιλορηχοί...
Πάρε:
http://www.youtube.com/watch?v=Aq-rf-7PH2Q&feature=PlayList&p=2A17B83260675887&playnext_from=PL&playnext=1&index=46
Live είναι το πιο ζωντανό και ανθρώπινο κομμάτι που έχω ακούσει...
Άκου το όμως και σε κανονική εκδοχή... διαφέρουν λίγο οι στίχοι:
http://www.youtube.com/watch?v=Xa98eYatPDM
Και μην ξεχνάς να αγαπάς... γιατί το κάνεις καλά. ;)