Posted by Άνεμος | Posted in | Posted on Τρίτη, Μάϊος 04, 2010
Ήσουν αρκετή. Παραπάνω απο αρκετή. Πολύ παραπάνω. Και ήρθες στη ζωή μου όταν σε είχα ανάγκη. Και με βοήθησες... Και μου έκανες καλό. Περισσότερο απο όσο ξέρεις ή ίσως νομίζεις ότι ξέρεις...
Τώρα είσαι μια ανάμνηση, που με κάνει να χαίρομαι και να λυπάμαι... Λυπάμαι που δεν είσαι πλέον κοντά μου. Ζεσταίνεται όμως τόσο πολύ η καρδιά μου, όταν αναπολώ ότι ήσουν...
Ήσουν... το πιο ευχάριστο διάλειμμα,
στη ρουτίνα της ζωής μου...
Ήσουν... η έννοια της ανυπομονησίας,
όταν την ένιωθα προσμένοντας το άυριο,
για να μπορέσω έστω να σε δώ...
Ήσουν... η πίκρα που ένιωθαόταν την ένιωθα προσμένοντας το άυριο,
για να μπορέσω έστω να σε δώ...
τις ώρες που δεν ήμουν κοντά σου...
Ήσουν... η ελπίδα που έβλεπες σε μένα...
Ήσουν... αυτή που περίμενες απο μένα,
την ώρα που εγώ δεν το καταλάβαινα...
Ήσουν... το κορίτσι
που μου στοίχειωσε τη ψυχή με αισθήματα...
που μου στοίχειωσε τη ψυχή με αισθήματα...
αισθήματα που ξέθαψες απο τις στάχτες μου...
Ήσουν...
Πολλά μέσα στο λίγο... Στροφή στην ευθεία μου... Σκέψη στο μυαλό μου... Χτύπος στην καρδιά μου... Χαμόγελο στο πρόσωπό μου... Και όλα αυτά είναι λίγα απο τα όσα μου έδωσες... Σε τόσο λίγο...
Ο χρόνος μας ήταν λίγος. Λιγότερος όσο το σκεφτόμουν... Λιγοστός τώρα που πέρασε... Και δεν μπορώ να σε ακολουθήσω, όσο κι αν το θέλω. Πονηρή ζωή, μου την παίρνεις για πολύ, αλλά μου χαρίζεις την έγνοια του γυρισμού... Πάλι με γελάς... Δεν κουράστηκες...;
Η σκέψη μου είναι σε σένα απο τη στιγμή που μου είπες:
Εκείνη τη στιγμή δεν το συνειδητοποίησα... Ο Χρόνος όμως το 'μαθε και έσπευσε να χτυπήσει την πόρτα της καρδιάς. Αιώνιος δεσμός Χρόνου και Ζωής, δεν τον άφησαν να πικράνει τη γλυκιά του. Η Ζωή είδε πόνο και 'κείνος έγινε αέρας για να της τον προσφέρει... Γιατί κάπως έτσι αρέσκεται 'κείνη... Με τον πόνο του άλλου...
" θα μου λείψεις "...
Εκείνη τη στιγμή δεν το συνειδητοποίησα... Ο Χρόνος όμως το 'μαθε και έσπευσε να χτυπήσει την πόρτα της καρδιάς. Αιώνιος δεσμός Χρόνου και Ζωής, δεν τον άφησαν να πικράνει τη γλυκιά του. Η Ζωή είδε πόνο και 'κείνος έγινε αέρας για να της τον προσφέρει... Γιατί κάπως έτσι αρέσκεται 'κείνη... Με τον πόνο του άλλου...
Μου λείπεις.
Μου έλειψες.
Θα συνεχίσεις να μου λείπεις...
Θέλω να είσαι καλά. Ότι κι αν κάνεις. Για όσο το κάνεις. Να αισθάνεται όμορφα η όμορφη ψυχή σου... Να χαμογελάνε τα κατακόκκινά σου χείλη που τόσα μου ψιθυρίσανε... Να χαμογελάει το γλυκό σου προσωπάκι...
Σε φιλώ...
με το ίδιο πάθος...
γλυκιά μου Κ.
με το ίδιο πάθος...
γλυκιά μου Κ.
Μέσα απο αυτο το ανυποφορο συναισθημα της ελλειψης ερχεται η γνωση για τα επομενα..
Την επομενη φορα γεμισε οσο μπορεις απο παρουσιες που μετεπειτα θα γινουν αναμνησεις.. Ειναι στο χερι σου αν θα σε στοιχειωνουν ή αν θα γαληνευουν..
Οσο για το τωρα.. βυθισου οσο χρειαζεσαι..
Μαρουλοφιλακια καλε μου!
α-χα...
μην την σκέφτεσαι, βρε.
το ότι δεν θα την σκέφτεσαι, δεν σημαίνει ότι δεν την αγάπησες κάποτε. ή ότι δεν υπάρχει στην καρδιά σου. υπάρχει και παραϋπάρχει, αλλά τί θέλεις και τα σκαλίζεις τώρα;
υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν αχλάδια.
και αυτές οι συμβουλές μου ακούγονται "κάπως". βασικά κάνε ό,τι θέλεις, σκασίλα μου! :)
(πλάκα κάνουμε, ok?)
Μαρούλι,
και η δική της παρουσία με γαλήνευε... απλά τώρα μου λείπει...
Καλό σου βράδυ. Φιλιά!
Μπάτλερ,
Πού είσαι συ ρε χαμένο κορμί; τονίζω το χαμένο :P !
Πρόσεχε, το καλοκαίρι πλησιάζει... Και ναι, αυτό είναι απειλή!
Δε γίνεται να μη τη σκέφτομαι φίλος... Είναι νωπό ακόμα... Απλά σιγά σιγά δε θα είναι το ίδιο επίπονο...
Όσο για τις καρπουζιές που κάνουνε φράουλε, δεν αντιλέγω διόλου!
Και ναι, ότι θέλω θα κάνω, ωωωωωωχουυυυυ! χεχε!
Καληνύχτα φίλος!
αχ μωρε ανεμουλη μου...
ξερεις μερικοι ανθρωποι ερχονται στη ζωη μας για συγκεκριμενο σκοπο και χρονο...μας βοηθανε κι υστερα συνεχιζουμε...οτι ηταν να παρει η ψυχουλα σου το πηρε και τωρα παει παρακατω...
δεν το λεω ελάφρα την καρδια...ξερω ποσο δυσκολο ειναι και πως θελει τον χρονο του και στο φιναλε ποσο αδικο φανταζει αλλα...
φιλια σου νεραιδενια μωρε κι εγω αυτο που ξερω ειναι οτι οποια γυναικα ειναι διπλα σου θα ειναι ευτυχισμενη και τυχερη!!!
Ναϊαδουλίτσα μου!,
Ναι μωρέ, κάπως έτσι πρέπει να ήταν και αυτή η ψυχή. Με βοήθησε και όχι μόνο...
Το παρακάτω θα έρθει, δεν ανησυχώ.
Άδικο; Ναι, πιστεύω ότι έχεις τη σωστή λέξη στα χείλη σου... Άδικο...
Φιλάκια ιπτάμενο νεραϊδόνι μου!
Σσσσσσσσσσσςςςς μη τα λες αυτά και είμαι μικρός για τέτοια, άντε :P.
Τι θες; Να με δεις γαμπρό; Κάτι τέτοια κελεπούρια σαν εμένα ψάχνουν εκεί έξω. Και ξέρεις τι εύκολο θύμα γίνομαι.χεχε!
Καληνύχτα καρδιά μου!
ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΑΣ :-)
ROCK n METAL WHISPER
Αχ φιλε ανεμε...Μια απο τα ιδια...Τοσο σημαντικο προσωπο και ομως...Τοσο μακρια...!!Αβασταχτος ο πονος ωρες ωρες, ετσι?
Metal Land,
Καλημερίζω το πιο ενημερωμένο site της Rock/Metal σκηνής!
Έφηβος,
Τις ώρες που δε μπορούμε να απασχολήσουμε το μυαλό μας, οι ίδιες σκέψεις βρίσκουν ανοιχτά και μπαίνουν...
Να δούμε πως θα επιβιώσουμε απο τις απώλειες κάθε φορά...
Καλησπέρα φίλος!
πολυ γλυκος οπως παντα...το κειμενο σου τρυφερο πολυ.ειμαι σιγουρη οτι και σ εκεινη θα εχεις αφησει πολλα ομορφα να θυμαται.ναι.μαλλον δεν καταλαβε ποσο πολυ σε βοηθησε ουτε γιατι την ειχες αναγκη ουτε τι μπορει εσυ να ειχεσ περασει και να σε βοηθησε να συνελθεις.ομως αναμφιβολα αισθανθηκε 1δεσιμο μαζι σου.σου ευχομαι να εισαι παντα καλα και νομιζω πως τα δεσιματα των ψυχων δεν λυνονται τοσο ευκολα.μπορει να αλλαξουν τροπο καμια φορα αλλα οχι να λυθουν.να μου εισαι καλα
και αφου με παρακολουθεις ντετεκτιβ και ξερεις τις κινησεις μου 1 προς 1 θα σου πω πως με ποναει το χερι μου σημερα.το χτυπησα λιγο και πως μ αρεσει το πρωτο τραγουδι που εχεις βαλει στο blog σου και πωσ ειπα ψεμματα οτι δε θα ξαναμπω.θα δω.μπορει και να ξαναμπω
tzeli,
Σε ευχαριστώ για τα όμορφά σου λόγια. Ελπίζω να τη συναντήσω ξανά και να μου μιλήσει και για τα δικά της συναισθήματα και το πως τα έζησε.
Όταν θα έρθει αυτος ο καιρός...
Ο χρόνος αλλάζει πολλά... Ίσως και τα συναισθήματα. Ελπίζω πως όχι. Αυτή μόνο μπορεί να μου απαντήσει...
Δεν είμαι ντεντέκτιβ. Λυπάμαι για το χέρι σου και ελπίζω να είσαι καλύτερα. Το τραγούδι είναι πολύ όμορφο όντως.
Να περνάς. Με βοηθάει.
Καλή σου νύχτα και σε ευχαριστώ που πέρασες!
Τέχνη είναι ό, τι σε αγγίζει. Και αυτό που έγραψες με άγγιξε.
Καλλιτέχνης. ;)
Δεν έχω κάτι άλλο να πω. Γνωρίζεις τις απόψεις μου.
Creep,
Σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου. Αν και πιστεύω ότι με υπερεκτιμάς...
Με κάνεις να αισθάνομαι ωραία ωστόσο... Πολύ ωραία!
Φιλάκια πολλά!
Να προσέχεις!
Καλέ μου εγώ νομίζω πως θα πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για αυτά που προλάβαμε να ζήσουμε έστω και αν μας πονάνε.
Κάθε Ταξίδι, κάθε Έρωτας κάθε Επαφή είναι ξεχωριστό αίσθημα και μας αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση στο τέλος.
Σε αυτά που θα έρθουν λοιπόν
Αέρινα φιλιά
Wind,
Ευγνωμοσύνη που το έζησα, ναι. όχι που τελείωσε...
Σε αυτά που θα έρθουν!
Καληνύχτα.
ησουν....
να νιωθεις πραγματικα οτι τα παλια σε διδαξαν κατι για τα επόμενα
sykaki,
Όταν έρθουν τα επόμενα θα πιω στην υγειά των προηγούμενων... Ως τότε...
Φιλάκια μικρό μου!
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΒΓΑΖΕΙ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ. ΠΟΣΟ ΜΕ ΑΓΓΙΞΕΣ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ. ΝΑΣΑΙ ΚΑΛΑ.