Οπου φυσαει ο Ανεμος...

Συνήθως έτσι συμβαίνει...
Να σου πω κάτι;
Κλωτσα το κέρμα.. το τέλος το αποφασίζεις εσύ... οχι η τύχη..
Μην περιμένεις να τεντώσει το χερι..
Σήκω μόνος σου.. βγές μόνος σου απο την ανασφάλεια που νίωθεις,
γίνε ο εαυτός σου και αν κάπου στο ενδιάμεσο γυρίσει προς το μέρος σου και σε κοιτάξει..
τέντωσε εσυ το χέρι σου.. και δείξε το μεγαλείο της ψυχής σου..

για πανε στισ γυναικειες σταχτες να παρεις το βραβειο σου

Σωστοοος...
Τοσο καιρο εδω...Και...Λιγο δεν απλωσε το χερι...Εστω για λιγο...Λιγη δυναμη να παρω/εις!

εισαι εσυ καλε μου...
παντα εσυ ησουν εισαι και θα εισαι...
αλλα να...
ειναι κι αυτες οι αλλαγες που μας παιρνει χρονο να τις σκεφτουμε...να τις αποδεχτουμε και να προχωρησουμε με οτι παλιο κουβαλαμε ετοιμοι για καινουργια ανοιγματα...

θα κανει τον κυκλο του θα δεις...
κι αυτο οπως ολα...απλα να χαμογελας και να μην νομιζεις πως σε χανεις...γιατι δεν σε χανεις...
εισαι παντα το ιδιο υπεροχος οπως ησουν...ενας μικρος λαμπερος θησαυρος...

φιλια σου νεραιδενια καμαρι μου!!!

Υ.Γ σκασε μου ενα χαμογελο τωρα...

Είσαι ένας άνθρωπος φυσιολογικός, όπως όλοι μας. Με φυσιολογικές αντιδράσεις όπως όλοι μας, απορίες, θέλω, πρέπει και τα συναφή. Αλήθεια, τι σε έχει κάνει να αναρωτιέσαι για τα απλά πράγματα;!

Και στην τελική να κάνεις αυτό που νιώθεις (και μόνο)! Άντε μην τα πάρω τώρα :Ρ

Φιλιά πολλά

αν το πριν είναι η αρχή και το μετά το τέλος το τώρα μοιάζει με το ενδιάμεσο. και από κορώνα και γράμματα διαλέγουμε χαρτονόμισμα (αν πρέπει να διαλέξουμε) ;)
πολύ καλό σου βράδυ!

Κάπου στο ενδιάμεσο έχουν χαθεί τα πάντα και κανείς δεν μπορεί να τα βρει όσο και να ψάξει.
Ιδανικά, όνειρα, στόχοι, έρωτες κι αγάπες όλα χαμένα στη δίνη που γυρίζει ασταμάτητα μέσα στο μυαλό μας...
γιατί έτσι μας μάθανε να ζούμε με την ανασφάλεια του αύριο προσπαθώντας να ξεφύγουμε από τη μοίρα που κληρονομήσαμε.
Αθώα θύματα που ψάχνουν την αλήθεια, γιατί κανείς δεν αντέχει να μας την πει...αλλά η επιθυμία μου να μάθω είναι δυνατότερη...

Αέρινα Φιλιά Καλέ μου.!

Κατερίνα,

Πόσο θέλω να πάρω τη τύχη στα χέρια μου, δε λέγεται...
Μα δε μπορώ να κουνήσω όλα τα πιόνια εγώ...

Μπορώ όμως να αποφασίσω εγώ πότε πέφτουν οι τίτλοι τέλους...

Καλή σου μέρα!

Sykaki,

Το έχω δει και θα κάνω και σχετική ανάρτηση για να σε ευχαριστήσω!

Να είσαι καλά καλό μου!

Φιλάκια!

Έφηβος,

Καταλαβαίνεις φίλε μου τί εννοώ...
Ίσως να πρέπει να γυρίσουμε και 'μεις πλάτη όμως...

Θα δείξει...

Καλησπέρα!

Α ρε Ναϊδόνι,

Πάμε για τα καινούργια με βάρκα τα παλιά ε; Μπας και δε βουλιάξουμε στο ίδιο...

Η καρδιά μου όλο κύκλους κάνει, δε ζαλίστηκε ακόμα;

Εγώ; Υπέροχος; Moi? Noooooooo. Jamaiiiiiiis!!!!!

Χιχι, άντε καλά!

Υ.Γ. Σταμάτα να μου γράφεις υστερόγραφα στη προστακτική γιατί υπακούω εύκολα ντάξει; α!

Raven,

Τί με έχει κάνει να αναρωτιέμαι για τα απλά πράγματα;
Τα περίπλοκα που για σας τις γυναίκες είναι απλά και ταυτόχρονα για κάθε γυναίκα είναι διαφορετικά...

Και στο τέλος αμφιβάλλω. Ε λογικό δεν έιναι;

Sir Yes Sir. Όπως διατάξετε! Will do Sir! Χαού!

Φιλάκια!

Basnia,

Χαχα, εν αρχή ην το χάος! Μετά τα κέρματα, γιατί χαρτονομίσματα δεν έχουμε. (Βλέπε δημ. υπαλλ.)

Καλή σου μέρα φίλε μου!

Wind,

Θα κρατήσουμε την επιθυμία μας όμως ζωντανή; Και ποιός θα μας γεμίσει ενέργεια...;

Καλησπέρα σου.

Τα λόγια είναι τόσο όμορφα... και συ ξες να τα χειρίζεσαι καλά. Και το γνωρίζεις αυτό.
Είναι όμως μερικές φορές που προσωπικά δεν νιώθω την ανάγκη να σου γράψω κάτι που προσωρινά ή και μη κάτι που θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα ή να δεις την κατάσταση με άλλο μάτι.
Όχι, θα ήμουν εκτός εαυτού εάν έκανα κάτι έξω του χαρακτήρα μου.
Κι όμως, όσο κι αν θέλω να κάνω αυτό που με εκφράζει τώρα, δεν μπορώ. Είσαι υπερβολικά μακρυά και τα χέρια μου δεν είναι χιλιόμετρα να σε αγκαλιάσουν...
Από κει και πέρα... σου είπα να μην ανησυχείς για τίποτα.
I will be your evil in a closet. ;)

Creep,

Δε σου κρύβω ότι είναι το μοναδικό πράγμα που μου αρέσει να ακούω τόσο πολύ. Ότι ξέρω να χειρίζομαι τις λέξεις! Σε ευχαριστώ πολύ!

Καλά κάνεις και δε μου γράφεις παρήγορα λόγια όταν δε σου βγαίνει κάτι ανάλογο. Δε περιμένω να με συμπονέσει κανένας. Το δέχομαι, αλλά δε περιμένω και να το κάνουν, οπότε μην απολογείσαι για τίποτα.

Θα έρθω να εισπράξω την αμοιβή μου, γι αυτό φρόντισε να είσαι εκεί όταν το κάνω. Τα κρατάω εγώ αυτά, ε;

Φιλάκια μικρό μου!

παρακολουθω το blog λίγο καιρό και είπα να κάνς το πρώτο μου σχόλιο...γράφεις όμορφα και περίεργα...και γενικά μου άρεε ο τρόπος που ρέει ο αναγνώστης στα κείμενα που είδα μέχρι τώρα...anyway, είναι κουραστικό να βρίσκεσαι στο ενδιάμεσο(...σε νιώθω ως ένα σημείο...)προσπαθείς να φύγεις από αυτήν την κατάσταση αλλά όλο σε αυτήν γυρνάς(τουλάχιστον αυτό συνβαίνει με εμένα)...πραγματικά ακ.ομη δεν έχω βρεί καποια ικανοποιητική λύση ώστε να προτείνω κάτι...και ίσως να μην βρω ποτέ...ίσως να μην υπάρχει...και ίσως να μην είμαστε οι μόνοι που βρισκόμαστε σε αυτή την θέση...

καλό βράδυ.

stolenblood,

Σε καλοσορίζω! Σε ευχαριστώ για τα πολύ ωραία σου λόγια φίλε μου. Όταν λες περίεργα; Πως το εννοείς;

Είναι πολύ κουραστικό και ψυχοφθόρο να είσαι στο ενδιάμεσο, ναι. Και ούτε εγώ έχω βρει λύση. Αν είχα βρει μάλλον θα τη χρησιμοποιούσα...

Ίσως και να μην υπάρχει όπως λες και ο ίδιος. Πολλές φορές το πιστεύω και γω αυτό... Αλλά, δυστυχώς, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία...

Σε ευχαριστώ που πέρασες. Καλή σου νύχτα!