Οπου φυσαει ο Ανεμος...

μικρε μου αγαπημενε...
εχω βαρεθει τους ρολους σε ολες τις σχεσεις...
-να κρατας πισινες...
-να προσεχεις μην στην φερουν...
-να κρατας κατι για σενα...
-μη δινεσαι ετσι...

οχι οχι οχι οχι και παλι οχι...
ποια ειναι η αληθεια μας μωρε αν παιζουμε συνεχεια παιχνιδακια...;να φερθω ετσι για να γινω αρεστος...να φερθω αλλιωτικα μην με παρεξηγησουν...να φερθω καπως μεχρι να κοψω κινηση...

οχι οχι οχι οχι και παλι οχι...
ποσο δυσκολο ειναι πια να ειμαστε ο εαυτος μας...;γιατι να ειναι δυσκολο...;
αυτος ειμαι...αυτα σου δινω...αυτα εχω να δωσω...κι ο αλλος με τη σειρα του τα ιδια...
αυτο το κρυφτουλι μου την εχει βαρεσει...
δεν θελω αλλους ψευτικους ανθρωπους να συναναστραφω...

και ξερεις κατι μικρε μου αγαπημενε...
ας ειναι να μαζευουμε πληγες δεν πειραζει...
τουλαχιστον ξερουμε πως δωσαμε την αληθεια μας...κι οπου αυτη βρηκε ταιρι εχει καλως...οπου οχι παλι καλως εχει...

και να θυμασαι ολοι βλεπουν την πανεμορφη λιμνη...
λιγοι κανουν τον κοπο να δουν ποσες πετρες κουβαλαει μεσα της...

σ'αγαπω μωρε...
και σου λεω αληθεια!!!

Ναϊαδούλα μου,

Απο τη πρώτη στιγμή που με γνώρισες ξέρεις και πως είμαι και πως παρέμεινα. Ξέρεις ότι είμαι εντελώς αντίθετος. Αλλά...

Τελικά τί να κάνεις; Να πονάς ή να κρύβεσαι πίσω απο το δάχτυλό σου... Δε ξέρω καλή μου. Δε περίμενα να αναρωτιέμαι κάτι τέτοιο αλλά ίσως είμαστε σε μια λάθος εποχή... Τί να πω... Δε περίμενα να είναι λάθος να είμαι εγώ απο τη πρώτη στιγμή... Ίσως όμως έτσι πρέπει. Για να προστατέψω εμένα...

Το ξέρω ότι με αγαπάς, το έχω ζήσει!!!! Και γω σε αγαπάω χαρά μου! Και θέλω να είσαι καλύτερα. Όσο γίνεται...
Φιλάκια πολλά

Στα αισθηματα αυτο δεν μπορω να το κανω...Πρεπει να πιεστω...!
Αλλα και παλι οπως και εσυ, δεν μπορω να το καταλαβω...Ισως θα πρεπει να την πατησω και εγω πρωτα, και μετα να μαθω!

Έφηβε,

Τα περισσότερα έρχονται απο την εμπειρία... Και δυστυχώς αν δε πάθεις δε θα μάθεις...

Απο την άλλη, δεν είναι απαραίτητα σωστή η οπτική... Τουλάχιστον εμένα δε με κάνει να νιώθω όμορφα...

Καλησπέρα!

Δεν είναι λάθος να δίνεις..
αλλά ποιός μπορεί να δώσει με μέτρο;

Ναι, υποτίθεται ότι στην αρχή δίνεις όσο λιγότερο γίνεται,΄'ισως γιατί δεν έχεις τόση συναισθηματική εμπλοκή με τον άλλο,και δεν έχεις προλάβει να δεθείς...
ποτέ μου δεν το κατάλαβα αυτό...
εγώ πάντα έδινα πολλά απ την αρχή..έπεφτα με τα μούτρα,και πάντα με φρέναραν οι άλλοι...δεν μου κανε κακό αυτό..ωστόσο ''αυτό΄' δεν ήμουν 100% εγώ!!κ αυτό μου έλειπε...
κι όταν δεν είσαι εσύ,με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο,στο τέλος κάτι δεν θα πάει καλα..

δεν είναι λάθος να είσαι ο εαυτός σου...για μένα αυτό είναι η μεγαλύτερη ευλογία...κ όποιος δεν μπορεί να το αγαπήσει αυτό είναι δικό του θέμα...πάντα πρέπει να σαι εσύ..κ στην αρχή κ στη μέση κ σε κάθε τέλος...ΕΣΥ...ΕΣΥ...ΕΣΥ...
τη μεγαλύτερη αξία έχει αυτό το ριμάδι το εσυ...

πολλές φορές όσα και να μας λένε οι άλλοι 'για το καλό μας' απ το ένα μας αυτη μπαίνουν κ από το άλλο βγαίνουν...πολλές φορές είναι πράγματα που δεν θέλουμε να δούμε,να πιστέψουμε..και μετά πέφτουμε απότομα...αλλά αυτό είναι η ζωή...κι αν δεν ήταν έτσι δεν θα μαθαίναμε κιόλας...

μ άρεσε η παρομοίωση σου με τη πέτρα και τη λίμνη...εγώ θα χρησιμοποιούσα αντίστοιχα ένα καρφί και ένα τοίχο...απλά και μόνο για να βλέπω το σημάδι...να θυμάμαι...κι ας ξανακάνω τα ίδια λάθη...

είναι πολύ λεπτο το θέμα''να δίνεις΄΄...ισως γιατί συχνά δεν εξαρτάται από μας αλλά από το πώς θα το εκλάβουν οι άλλοι,σε τί αποσκοπούν,τί βλέψεις έχουν...

κι αυτός ο πόνος θα φύγει...

να μου προσέχεις Ανεμούλη μου!!

Το να μαθαίνεις να μην είσαι ο ευατός σου,λάθος μάθηση!
Να μαθαίνεις πτυχές του ευατού σου και με την αλήθεια τους να πορεύεσαι σε όλα τα εύκολα των δύσκολων!
Και σαν τα συναισθήματα τώρα πονάνε,μπροστά σε πάνε για φωτεινότερο μέλλον.
Την Καλημέρα μου!
Όμορφο Σ/Κ να έχεις!

Ακούω Αλκίνοο…

Να μην ξεχάσεις ποτέ ποιος είσαι και να είσαι πάντα ο εαυτός σου!

Όσων αφορά το θέμα σχέση εσύ να συνεχίσεις να δίνεις τη καρδιά σου απλόχερα, να είσαι αληθινός και μη σε νοιάζει ξέρει αυτή πώς να προστατευτεί. Όσων αφορά τώρα το εργασιακό περιβάλλον εκεί τα πράγματα δυστυχώς αλλάζουν γιατί δεν μπαίνει στη μέση η αγάπη αλλά το συμφέρον, το οποίο κάνει τους ανθρώπους άπληστους, κακούς και έτοιμους για όλα.

Σε αδιέξοδο φτάνουμε σχεδόν πάντα στη ζωή και αυτή συνεχίζει να φεύγει…


Καλό βράδυ
Φιλία!

Και τι αξία έχει να κάνεις τον άλλον να αγαπήσει τον πλασματικό σου εαυτό, όσο αρεστός κι αν είναι? Και τι θα κερδίσεις τότε? Καταπίεση? Έλλειψη ελεύθερης έκφρασης? Και μέχρι πότε θα "παίζεις" πως είσαι ένας άλλος?
Συμπεριφέρσου όπως θέλεις, δείξε αυτό που είσαι και δώσε αυτά που θέλεις. Και σε όποια αρέσει. Δε γίνεται να αρέσουμε σε όλους.
Αυτό που λείπει από τις σημερινές σχέσεις είναι η ειλικρίνια. Αν είσαι ειλικρινής αργά η γρήγορα θα έρθει στη ζωή σου αυτό που σου ταιριάζει. :)

Εγώ ξες τι κατάλαβα Ηλία. Πως ακόμα δεν τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Θα μου πεις, αυτό φαίνεται, το έχουμε συζητήσει κιόλας.
Δεν θεωρώ πως δεν πρέπει να δίνεσαι. Πρέπει να δίνεσαι, αν το θέλεις. Και στα σωστά άτομα. ;)
Αν σου έκανε κάποιος κλικ να το δοθείς και βγήκε σκάρτος, όπως είπες, από την εμπειρία θα τα μάθεις και αυτά τα σκουλίκια, και θα τα αποφύγεις.
Πρόσφατα διάβασα και ένα ρητό: Όταν σιχαίνεσαι να λιώσεις ένα σκουλίκι, για να μη λερώσεις το παπούτσι σου, απλά σταματάς να του δίνεις τροφή, για να ψοφήσει απο ασιτία.
Η ειρωνία είναι πως αυτό κάλλιστα θα μπορούσα να το γράψω εγώ για αυτήν. Καταλαβαίνεις πως λειτουργεί ο κόσμος...
Αυτό λοιπόν που πρέπει να προσέξεις, δεν είναι να φοβηθείς να σκοτώσεις το σκουλίκι, ούτε να το λυπηθείς, κακό και άκακο. Πρέπει να σκεφτείς να μη λερωθείς. ;)
Φιλοσοφία τώρα για σκουλίκια... :Ρ
Φιλάκια. Και μην ξεχνάς. Σε αγαπάω, γιατί είμαι το κακό στην ντουλάπα σου. ;) :Ρ

Είναι τόσο άσκοπο να προποιείσαι κάποιον άλλο από αυτό που πραγματικά είσαι και να κρατάς μονίμως μια καβάτζα μήπως και στη φέρουν.. Πληγωνόμαστε αυτό είναι το μόνο σίγουρο αλλά δεν αξίζει να χάνεις τον εαυτό σου, γιατί αυτό στην ουσία γίνεται στο τέλος. Η εμπειρία μας μαθαίνει πολλά αλλά ο εαυτός μας παραμένει ο ίδιος και βελτιώνεται. Είσαι αυτός που είσαι και οι πισινές δεν σε εμποδίζουν απο το να πληγωθείς ξανά.. Οι άνθρωποι δένονται αυτό δεν μπορείς να το ελέγξεις.. Φιλάκια πολλά και καλό σου βράδυ Ανεμάκο μου!

Αυρούλα μου,

Πληγώνεσαι πολύ αν δίνεσαι απο την αρχή και δε πετύχει... και είναι πολύ εύκολο να αποτύχει παρά να πετύχει... για οποιονδήποτε λόγο...

Καλύτερα να δίνεις όταν ξέρεις ότι πρέπει, παρά να δίνεις χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις. Συμφωνώ ότι είναι πολύ ωραίο να είσαι ο εαυτός σου απο την αρχή μέχρι το τέλος, αλλά πως θα μαζεύεις τα κομμάτια σου μετά...; Καλύτερα να μη χρειαστεί να χάσεις ποτέ παρά να πληγώνεσαι συχνά... Εκεί καταλήγω. Πρέπει να προστατεύουμε και το εγώ, όχι ότι φταίει ο άλλος, απλά καλύτερα να ξέρεις ότι αξίζει παρά να δίνεσαι απο την αρχή...

Η παρόρμηση δεν βοηθάει σε τέτοια θέματα... Αυτό κατάλαβα...

Φιλάκια πολλά μικρή μου και ελπίζω να είσαι πραγματικά καλά!

gaykarkinos7,

Ποιός αντέχει την αλήθεια σήμερα και ποιός την αναζητά, μου λες; Γιατί εγώ διαπιστώνω ότι όσο κρύβεσαι και το "παίζεις" τόσο κερδισμένος βγαίνεις...

Αμφισβητούμενες αξίες όλη την ώρα... Δε συμφωνώ, μα είναι εποχή κυνηγιού για τη διαφορετικότητα...

Καλησπέρα σου και χρόνια πολλά!

Wind,

Αμ δε προστατεύεται καλό μου... Εκεί επιμένει να εθελοτυφλεί και να κάνει το ένα λάθος πίσω απο το άλλο...

Δεν ελέγχεται, ούτε μπορώ να σταματήσω να είμαι εγώ... Θα συνεχίσω να πληγώνομαι με τον ίδιο τρόπο... Απλά, μια διαπίστωση είναι όλο το κείμενο...

Φιλιά και χρόνια πολλά!

Ocsoul,

Γιατί άραγε λείπει στις μέρες μας; Μήπως γιατί η άλλη οδός είναι πιο πετυχημένη; Τί να πω...;

Αυτό το αργά είναι που πονάει Ευάκι... όσο πια αργά, τόσο πιο οδυνηρά...

Δε μπορώ να αλλάξω εμένα, απλά ίσως μπορώ να με μετριάσω... Δε λέω να μην είσαι εσύ, απλά λέω να μη δίνεσαι απο την αρχή... Να μη δίνεσαι μη τα μούτρα απο την αρχή. Να δίνεσαι όταν αξίζει να δίνεσαι...

Φιλάκια και χρόνια πολλά!

Καθαρματάκι,

Να μη λερωθώ ε; Ξέρεις πως ότι λάμπει δεν είναι χρυσός, αλλά δεν είναι και ότι πιο εύκολο να ξεχωρίζεις τα πολύτιμα απο τα άχρηστα... Τέτοια εμπειρία δεν αποκτιέται έτσι εύκολα... Θέλε πολύ πόνο και δεν είμαι διατεθημένος να βιώσω άλλο...

Φιλάκια!

Συννεφούλα,

Είναι ή ο ένας τρόπος ή ο άλλος... Δε μπορείς να αλλάξεις εσένα... Μια φορά θύμα, για πάντα θύμα...

Ίσως όμως κάποιες στιγμές να γλιτώσεις κάποια πράγματα...

Φιλάκια και καλό Πάσχα!

Καλή Ανάσταση Ανεμούλη μου!
Ευχομαι υγεία χαρά και πολλή αγάπη!
Να προσέχεις τον εαυτό σου(u know)!!

TΑ φιλιά μου!!
:)

Καλύτερα, λοιπόν, να πετάξεις την πέτρα στη λίμνη (φρόντισε μην είναι παγωμένη και σου έρθει πίσω κατακέφαλα :) ), παρά να έχεις μια ζωή να γλύφεις πέτρες (όπως λέει και ο Χανίφ Κιουρέισι). Και όσο για το αν πρέπει να δίνεις, δεν ξέρω. Για την παθητική φωνή, όμως, του ρήματος είμαι "σχεδόν" απόλυτος (και το οξύμωρο, έτσι, για να μη με πεις κάθετο). Ναι, να δίνεσαι!!

Φιλιά αναστάσιμα!

Πέρασα και από εδώ να σου ευχηθώ Χρόνια Πολλά.
Χριστός Ανέστη!

Φιλιά

Αυρούλα μου,

Χρόνια πολλά και σε σένα. Χριστός Ανέστη!

Να είσαι καλύτερα! Αυτό ελπίζω. Στη δύναμη της ψυχής σου!

Φιλάκια πολλά!

επί λέξει,

Θα πάρω και κράνος όταν θα πετάω τις πέτρες, χεχε!

Να δίνομαι ε; Αφού όλοι συμφωνούμε σε αυτό γιατι η "κοινωνία" διαφωνή στη πρακτική του, δε το καταλαβαίνω...

Χριστός Ανέστη φίλος! Καλά να είσαι!

Wind,

Χρόνια πολλά και σε σένα. Αληθώς ο Κύριος!

Να είσαι χαρούμενη!

Φιλάκια!

Ανεμε καλημερα. Δεν ξερω αλλα αυτα για την ευρεση του εαυτου τα ακουω συχνα αλλα ποτε δεν δινω σημασια. Και αυτο διοτι κατα την γνωμη μου α)η ζωη ειναι ροη και δεν υπαρχει τιποτα στατικο σε αυτην ουτε και προσωπικοτητα β) δεν εχουμε μαθει να γνωριζουμε τον εαυτο μας. Εχουμε μαθει να τον ανταμειβουμε η να τον τιμωρουμε, να χαιρομαστε μαζι του η οχι, να του λεμε καλα λογια η να τον βριζουμε. Η μονη σχεση που εχει ο περισσοτερος κοσμος με τον εαυτο του και τις σκεψεις του ειναι να αποδεχεται η να καταδικαζει. Οπως καταλαβαινεις και εσυ αυτα ειναι παιδικα πραγματα. Για να δεις καθαρα κατι πρεπει πρωτα απο ολα να μην βγαζεις συμπερασματα και να κρινεις αλλα να παρατηρεις πολυ προσεκτικα. Εμεις κανουμε το αντιθετο. Ασχολουμαστε με τον εαυτο μας οταν κατι παει στραβα στην ζωη μας. Και μετα μας φταινε οι αλλοι.
Ξερεις τι καταλαβα στα 25? Τι ειναι αυτο που πληγωνεται στους ανθρωπους? Ειναι η εικονα που φτιαχνουμε σε ολη μας την ζωη για τον εαυτο μας. Ειναι το εγω μας. Και αν το εγω δεν σταματησει να υπαρχει παντα θα πληγωνομαστε. Δεν ειναι κατι που κανεις εσυ στραβα και πληγωνεσαι. Ολοι οι ανθρωποι υποφερουμε απο αυτο και υποφερουμε για μια ζωη. Ισως καποια στιγμη παντρευτουμε, νομιζουμε οτι υπαρχει ευτυχια αλλα οσο το εγω υπαρχει, οσο η εγωκεντρικη δραστηριοτητα απαιτει απο την ζωη να περιστρεφεται γυρω απο αυτην τοτε αναποφευκτα πιστευω θα ειμαστε κατα περιοδους θλιμμενοι η προδωμενοι.
Να 'σαι καλα!

Αλχημιστή,

Καλώς ήρθες στη παρέα μου.

Δε μπορώ παρά να κατηγορώ τον εαυτό μου για τα λάθη που κάνω. Δεν κατηγορώ τους άλλους, πάντα εγώ νομίζω ότι φταίω... Αν κάνω λάθος στο μέλλον θα φανεί και θα μου το δείξει η εμπειρία...

Σε ευχαριστώ που πέρασες! Καλή σου νύχτα!