Posted by Άνεμος | Posted in | Posted on Τρίτη, Μάρτιος 02, 2010
Πόσες φορές έχω χαθεί στο απέραντο της θάλασσας; Πόσες φορές έχω ζαλιστεί απο τα σχήματα του νερού που κοίταζα ώρες; Μήπως δεν το έχουμε κάνει όλοι; Ποιός δε θαυμάζει το μεγαλείο της θάλασσας, μιας μορφής δύναμης που καλύπτει πάνω απο το μισό πλανήτη;
Ξέρεις ότι το νερό είναι άχρωμο. Κοιτάζεις τη θάλασσα και χάνοντάς σε στη μαγεία, λησμονείς κάθε απορία προερχόμενη απο το απλό. Πώς γίνεται να είναι γαλάζια; Λύνοντας την απορία μαθαίνεις ότι αυτή η απύθμενη "προσωπικότητα" βασίζεται καθ' όλα στον ουρανό για να διατηρήσει τη μοναδική της μαγεία, την ξεχωριστή της ομορφιά... Το χρώμα της !
Βλέπεις και σκέφτεσαι... Αυτό το στοιχείο της φύσης βασίζεται σε κάτι άλλο για να αναδειχθεί. Πώς μπορείς να μη κάνεις κάτι ανάλογο; Πώς να μη χρειάζεσαι το "δικό σου" γαλάζιο ουρανό, ώστε να "μαγέψεις"; Όταν έχεις κάποιον να σε γεμίζει, όταν οι καταστάσεις που ζεις σε κάνουν να νιώθεις όμορφα, όταν τα θετικά είναι περισσότερα απο τα αρνητικά, όταν γελάς, τότε και συ, με τη σειρά σου, μαγεύεις το ίδιο. Και όλοι το προσέχουν!
Υπάρχουν φορές που τίποτα απο τα παραπάνω δεν ισχύει. Οι φορές είναι αρκετές. Αυτόματα και η δική σου μαγεία χάνεται. Δεν έχεις την ίδια σπιρτάδα. Δεν τα βλέπεις όλα θετικά. Νιώθεις ότι δε μπορείς να κάνεις κάτι. Γύρισε ποτέ η θάλασσα να διώξει τα σύννεφα; Παραπονέθηκε στον ουρανό για την απώλεια του χρώματος της; Θύμωνε, ναι. Και διαμαρτυρότανε με τη μορφή των κυμάτων. Αλλά μέχρι εκεί έφτανε και φτάνει η χάρη της. Ίσως εμείς οι άνθρωποι να μπορούμε να κάνουμε πολλά περισσότερα απο το να περιμένουμε. Όμως δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δε θέλω. Και ναι, υπάρχουν φορές που θέλω να περιμένω. Φορές που τα κύματα μου είναι αρκετά σα διαμαρτυρία για ένα συννεφιασμένο ουρανό που δεν τον επέλεξα. Είναι φορές που χάνω το χρώμα μου και θέλω τα σύννεφα να φύγουν μόνα τους...Γιατί πρέπει όλη την ώρα να μαγεύουμε; 
Γιατί πρέπει πάντα να είμαστε "ζωγραφιστοί", γελαστοί...;
Είναι φορές που το άχρωμο μου "πάει" καλύτερα...
Θα δώσει στο χρώμα μεγαλύτερη αξία,
όταν γύρει ξανά πάνω μου...
Γιατί πρέπει πάντα να είμαστε "ζωγραφιστοί", γελαστοί...;
Είναι φορές που το άχρωμο μου "πάει" καλύτερα...
Θα δώσει στο χρώμα μεγαλύτερη αξία,
όταν γύρει ξανά πάνω μου...
Στις φορές που φώτιζα και...
στις φορές που γινόμουν απλά μια σκιά...
Αυτό ήταν κόλλησα..και να μα με διώξεις εγώ δεν φεύγω.
Είναι μέρες που πατάω γερά
είναι μέρες που το νιώθω πως πεθαίνω
δεν ξέρω αν είναι πριν ή τώρα ή μετά
μα μέσα σε είκοσι λεπτά
σ' είδα να με μισείς,
σ' είδα να μ' αγαπάς και περιμένω
Wind,
Χαχαχα, γιατί να θέλω να σε διώξω καλή μου; Με τέτοιο υπέροχο σχόλια είναι να μη σε θέλω κοντά μου να μου δίνεις δύναμη;
Και είναι κάπως αστείο, αλλά αφήναμε ο ένας στον άλλο την ίδια στιγμή σχόλιο. Αχ, αυτή η χιονονιφάδα σου!
Καλησπέρα !
εκεί που τελειώνει η θάλασσα και αρχίζει ο ουρανός.
εκεί που τελειώνει ο ουρανός και αρχίζει η θάλασσα.
πάντα εκεί.
πολύ καλό σου μήνα!
με όλα σου τα χρώματα και τα άχρωμα μα κυρίως με εσύ.
basnia,
Ωραίο αυτό που είπες φίλε μου.
Καλό μήνα και σε σένα με τα εντονότερα χρώματα !
Πιστευω πως ο καθενας παιρνει το χρωμα του, αναλογως με τα συναισθηματα που εχει καθε φορα. Το θεμα δεν ειναι τι χρωμα εχουμε αλλα πως μπορουμε να το κανουμε "ζεστο" και να μεταδωσουμε αυτη τη θερμη του στους αλλους.
Ισως με αγαπη, ισως με χαμογελο... καπως δεν εχει σημασια, αρκει να το λαβει ο αλλος!!
Manolog3,
Τα συναισθήματά μου μου λένε πως αυτή τη στιγμή δε θέλω να κάνω κάτι τέτοιο... Και αν μεταδώσω το γκρίζο μου μόνο άσχημα μπορεί να καταλλήξει...
Αν δεν έχεις κάπου να πιαστείς, σου φαίνεται ότι βουλιάζεις...
Σε ευχαριστώ που πέρασες απο το blog μου. Καληνύχτα !
Στην ένωση της θάλασσας και του ουρανού...
Εκεί που ακούγεται η ψυχή εσωτερικά...
Στο χάος του ορίζοντα...
Ανάμνηση ζωής δίχως καλοκαίρια!
Εξαίρετο άσμα!
Την Καλησπέρα μου!
Καλό μήνα!
Ανεμούλη μου καλε,
πόσο με άγγιξε το κείμενο σου...
Μ άρεσε ο παραλλήλισμος που έκανες με τους ανθρώπους και τη θάλασσα...δεν το χα σκεφτεί ποτε...
όπως ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί πάντα πρέπει να είμαστε χαμογελαστοί...δυνατοί...
άργασα να το καταλάβω...αλλά τελικά δεν είναι κακό να μην είσαι καλά...είσαι εσύ...δεν είναι κακό...ίσως και εμένα να μου πάει το άχρωμο...παρόλο που μικ΄ρη πάντα σε καθε ζωγραφιά μου κότσαρα κι ένα ουράνιο τόξο...
τα αγαπάω τα χρώματα...
αλλά όπως λες κι εσύ όταν είναι να ρθουν,θα χουν και μεγαλύτερη αξια...
να προσέχεις (ξέρεις εσύ)
gaykarkinos7,
Σε ευχαριστώ για τα ωραία σου λόγια φίλε μου.
Καληνύχτα σου και καλό μήνα να έχεις!
Αυρούλα μου,
Αν σου πω ότι το κείμενο το έγραψα χτες γιατί δεν είχα ύπνο... Ούτε εγώ το είχα σκεφτεί ποτέ πριν. Χαίρομαι που σου άρεσε ! Ξέρεις ότι μου αρέσει όταν σου κάνει αίσθηση κάποιο κείμενό μου! Δίνεις πολύ βάση και μου δίνεις πολύ δύναμη!
Μπαίνεις στη λογική μου, λίγο, μου φαίνεται. Ναι, δεν το βλέπω σαν κάτι κακό να μην είμαστε όλη την ώρα χαρούμενοι. Πρέπει να το ζούμε και αυτό. Εκτιμούμε πολλά περισσότερα έτσι.
Και γώ αγαπώ τα χρώματα, νιώθω τι λες. Ας τα περιμένουμε λοιπόν και ας ελπίσουμε να έρθουν σύντομα...
Θα προσέχω, μαθαίνω... Να προσέχεις και εσύ!
Καληνύχτα!
Δεν μπορουμε να ζησουμε χωρις αυτην...Ειναι η μανα μας!
Έφηβος,
Έχει πολλά ονόματα, αλλά πραγματικά δε μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτή.
Καλησπέρα !
Ανεμάκο μου
υπέροχο κείμενο μάτια μου
είχα καιρό να μπώ σε μονοπατάκια και να σκεφτώ
μου αρέσει να το παίζω τρελή τελευταία..
γι αυτό μην πεις πουθενά ότι με είδες :p
φιλάκια πολλά και να προσέχεις
Λένα,
Σε ευχαριστώ μανάρι μου που με υποστηρίζεις. Να 'σαι καλά! Ξέρεις πόσο καλό μου κάνεις!
Τώρα, που σε έβαλα να σκεφτείς, πρέπει να ανησυχώ; :P
Ψιτ, θα είναι το μυστικό μας. Δε σε ξέρω δε με ξέρεις, υποφέρω κι υποφέρεις!
Χαίρομαι που με το σχόλιό σου στο μπλογκ μου, μου έδωσες την ευκαιρία να σε γνωρίσω. Το κείμενό σου είναι υπέροχο, ο παραλληλισμός που έχεις κάνει με τη ζωή μας και τη θάλασσα πολύ έξυπνος, πραγματικά. Μου θύμισες κάτι που είχα γράψει στο "Μάτια μου" : η ζωή μας πρέπει να έχει τόσα σύννεφα, όσα χρειάζονται για ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα...
Να'σαι καλά, καλό σαβ/κο!
Αγορίνα μου στο ξαναλέω, με εκφράζεις.
Δεν υπάρχει κάτι άλλο να προσθέσω ή να σχολιάσω, ο τρόπος που γράφεις είναι συμβολικός μα και την ίδια στιγμή τόσο επεξηγηματικός.
Δεν γνωρίζω σε τι οφείλεται το μαύρο, μα δεν θα κάτσεις φαντάζομα να φιλοσοφήσεις την κατάσταση με την έννοια: Και τώρα τι;
Καλό κάνει ΚΑΙ το μαύρο. Και το τελευταίο: Θα δώσει στο χρώμα μεγαλύτερη αξία,
όταν γύρει ξανά πάνω μου...
Αυτό ακριβώς είναι που σε ενδιαφέρει, και που θα έπρεπε να σε ενδιαφέρει. ;)
Μην βιάζεσαι εκτός και αν υπάρχει λόγος.
Εφόσον δεν υπάρχει...
άραξε. ;)
Καλό Σαββατοκύριακο Ηλία. :)
Επιλογή να έχεις ή να διώχνεις το χρώμα κατά βούληση. Κι εγώ πολλές φορές φοράω τον αόρατο μανδύα και περπατάω ακόμα πιο χαρούμενος απ' όσο θα περίμενα. Επικίνδυνη, Ηλία μου, είναι η αχρωματοψία και μάλιστα η εσκεμμένη.
Να είσαι καλά!
Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν το είχα σκεφτεί έτσι....
Είναι φορές που το άχρωμο μου "πάει" καλύτερα...
Θα δώσει στο χρώμα μεγαλύτερη αξία,
όταν γύρει ξανά πάνω μου...
Έχεις δίκιο..Απλά κάνεις υπομονή...
Σε χαιρετώ..
Μαρία Τζιρίτα,
Μαρία, σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου. Μετράει για μένα!
Να είσαι καλά. Καλό σου βράδυ!
Καθαρματάκι,
Ξέρω πόσο με καταλαβαίνεις και πόσο συμφωνείς μαζί μου. Καταλαβαινόμαστε!
Δε βιάζομαι... Το έχουμε ξαναπεί. Ζούμε τις στιγμές μας... Ότι χρώμα και να έχουν...
Φιλάκια και καληνύχτα!
επί λεξεί,
Φίλε μου, επικίνδυνη. Έχεις πολύ δίκιο. Μα τί είναι ακίνδυνο; Μόνο ότι αυλίζει ζωή... Ζούμε λοιπόν στο ρίσκο, όσο μας κρατήσει... Ευφήμερα και ζωντανά!
Καλή σου νύχτα!
Assel,
Ναι, είναι απο τις φορές που όταν χάνεις κάτι, του δίνεις μεγαλύτερη αξία όταν το ξανακερδίσεις...
Καλή σου νύχτα και σε σένα! Να είσαι καλά!
Καλέ μου άνεμε
Σ' ευχαριστώ πολύ
για την παρέα και για την συζήτηση...
Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σου πω ότι εγώ θα είμαι εδώ για σένα όποτε και αν με χρειαστείς.
Φιλί καληνύχτας!
Wind,
Αυτό δεν είναι λίγο καλή μου. Είναι πολλά. Και σε ευχαριστώ, αλήθεια!
Και σε ευχαριστώ και για την όμορφη παρέα σου.
Όμορφη μέρα να έχεις και το βράδυ πάλι εδώ θα είμαστε!
Καλημέρα λοιπόν!
Εσύ αγάπη μου πάντα μαγεύεις.
Στο έχω πει.
Εσύ ποτέ δε γίνεσαι σκιά.
Με μισώ που με νεκρώνω και δε μου επιτρέπω να γράφω έτσι κι εγώ.
Σε φιλώ.
Και σ΄αγαπάω.
Ευχαριστώ για τις στιγμές σου.. για τις σκέψεις σου.
Είσαι ο καλυτερότερος ζουζούνι.
Jacki,
Μάτια μου εσύ, πως μου φτιάχνειςν τη διάθεση με τα ωραία σου λόγια!
Φιλάκια πολλά. Και γώ σε αγαπάω. Και μου έχεις χαρίσει και συ υπέροχες στιγμές! Είμαστε αντικειμενικά γ...οι!
και όμως θα σχολιάσω ;)
γιατί απλά... συμφωνώ!!!
γιατί η θάλασσα είναι το αγαπημένο μου μέρος... το νερό το αγαπημένο μου στοιχείο...
και γιατί νομίζω πως δεν θα μπορούσα ποτέ να ζήσω σε πόλη χωρίς θάλασσα :)
καλημερούδια Ανεμούλι...
πλιτς πλατς :ο)
Κατερινιώ,
Εσύ, σε πεσιμιστικό κείμενο κάνεις come back? Αν είναι δώσε μου μια λίστα με τα αγαπημένα σου πράγματα να δω τι μπορώ να γράψω ώστε να μας έρχεσαι. :P
Φιλάκια πολλά!
Να φυγουν μονα τους...
Γιατι πρεπει τα παντα να φευγουν? η λεξη θυμος κ η λεξη φευγω μου εμειναν..
γιατι να φυγουν? γιατι οτι παιρνει η θαλασσα κομματιαζεται διαλυεται.. γιατι η γαληνη της αρεσει περισσοτερο..
γιατι σε σκοτωνει.. γιατι σε αγκαλιαζει.. γιατι φευγεις? Γιατι?
Κάτι που έρχεται, ίσως πρέπει να φύγει... δε γνωρίζω, δεν έχω απάντηση... Απλά περιμένω το λιμάνι μου...
Καλό σου βράδυ...