Οπου φυσαει ο Ανεμος...

Κανείς δε μπορεί ούτε να πεθάνει, ούτε να μας αφήσει μόνους μας, όταν ζει και επιβιώνει μέσα στην καρδιά μας.
Τα σώματα είναι φθαρτά. Οι ψυχές των ανθρώπων μένουν δίπλα μας όσο τους έχουμε μέσα μας.

εκείνο το άτομο να είσαι (και) εσύ.
κοντά σου. μέσα σου. έξω σου. δίπλα σου. γύρω σου.
καλές σου γιορτές!
όμορφες. αληθινές.

Ocsoul,
Σε ευχαριστώ που πέρασες και απ' ότι βλέπω είσαι και Τρικαλινή! Είσαι η δεύτερη που γνωρίζω να είναι απο την πόλη μου, στον χώρο των Blog. Υπέροχα!

Ναι, όσο τους κρατάμε μέσα μας δεν φεύγουν απο κοντά μας. Μα υπάρχουν κάποιες στιγμές που θέλεις να μιλήσεις, να αγκαλιάσεις, να κοιτάξεις τον άλλον και έχεις ανάγκη την υλική μορφή του. Το σώμα του... Θέλεις να ξέρεις ότι θα είναι εκεί, όχι μόνο να αισθάνεσαι ότι είναι...

Καλή σου μέρα!

basnia,

Ναι, πρέπει να είμαι και εγώ απο τη μεριά μου όσα επιθυμώ να είναι και ο άλλος απο την άλλη... Ισορροπία...

Και συ να έχεις όμορφες γιορτές!
Καλή σου μέρα!

΄Οσο είσαι θα είναι.Και το πιστεύω αυτό.
Αυτοί που δεν είναι δίπλα μας ,δεν είναι επειδή έφυγαν ,αλλά ίσως δεν έπρεπε να είναι.
Να έχεις τις πιο όμορφες γιορτές που φαντάστηκες.
Εγώ τουλάχιστον θα προσπαθήσω να το κάνω ,πρώτα πρώτα για μένα.
Φιλιά Άνεμε.

ναι ειναι εγωιστικο δεν παυει ομως να ειναι μια αληθεια...
μια αναγκη μας που θελουμε να την εκφρασουμε...

μια σκεψη που ουτε καν θελουμε να αφησουμε να υπαρξει καλα καλα στο μυαλο μας...την διωχνουμε σαν κατι που μας ενοχλει απιστευτα...

να εισαι...
κοντα κι αν χρειαστει και διπλα...
να κοιτας...κι αν χρειαστει να αγγιξεις...

με ολη μου την αγαπη σε φιλω γλυκιε μου Ανεμουλη!!!

Ανεμούλη μου,δεν ξέρω αν οι άνθρωποι που αγαπήσαμε και αγαπάμε μπορούνε ποτέ να φύγουν απ τη ζωή μας..
Καμιά φορά είναι καλό να αφήνουμε τους ανθρώπους ελεύθερους να κάνουν τις επιλογές τους ακόμη κι αν εμείς δεν τις ασπαζόμαστε...
αυτο ίσως που θα ταν το καλύτερο να κάνουμε είναι να είμαστε εκεί για εκείνους...και για μένα αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που μπορεί κανείς να κάνει...απλά να είναι εκεί..απλά να υπάρχει μέσα στη ζωή του άλλου...

η απώλεια για μένα είναι από τα πράγματα που φοβάμαι...είτε μεταφορικά είτε κυριολεκτικά είναι κάτι που πονάει πολύ...
ναι,το να λες ότι ''αμα σε χάσω θα μείνω μόνος'' είναι εγωιστικό...όμως είναι κι ένα κομμάτι δικό σου...κι εγώ το χω νιώσει άπειρες φορές...τελικά όμως κατάλαβα ότι δεν έμεινα μόνη μου...
κάποιες απώλειες είναι για να συμβούν...
υπάρχει και για μένα μια απώλεια που μου κοστίζει ακόμη..κι ας μην το καταλαβαίνω πολλές φορές συνεχίζει να με επηρεάζει...
άλλα πάντα έλεγα και λέω πως όλα είναι για το καλό μας...κι ας μη θέλουμε πάντα να το καταλάβουμε...

νομίζω ότι έχω πλατιάσει πολύ...

για μένα άτομα που αγαπάς κ σ αγαπάνε δεν χάνονται ποτέ απ τη ζωή σου...
και ειδικά άτομα που σε δέχονται απλά γιατί ''είσαι εσύ''...

να προσέχεις τον ανεμούλη...

φιλάκια!

Αφροδίτη,

Ναι, τα άτομα που φεύγουν τελικά απο κοντά μας, ίσως είναι γιατί έτσι πρέπει... Ίσως γιατί αυτή η απόφαση είναι η σωστότερη, την εκάστοτε φάση...

Ο θάνατος όμως δεν είναι κάτι που αλλάζει αφού γίνει...

Και συ να έχεις όμορφα Χριστούγεννα και όσο πιο ζεστά τα θέλεις. Φιλάκια!

Ναϊαδουλίνα μου,

Μια σκέψη που τη διώχνουμε σαν κάτι που μας ενοχλεί απίστευτα... Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο...

Να είμαι εκεί... Θα είμαι... δίπλα... για όσο χρειάζεται...

Μια μεγάλη αγκαλίτσα σου κάνω αγαπημένη μου νεράιδα και σε γλυκοφιλώ!
Να είσαι καλά, όσο πιο πολύ μπορείς!!!!!

Αυρούλα μου,

Πρέπει, ναι, να είμαστε εκεί για τα άτομα που θέλουμε στη ζωή μας και αγαπάμε... Είναι όρος ζωής.
Και μένα ο χειρότερος μου φόβος είναι η απώλεια, καθότι και τρομερά ανασφαλής...

Λυπάμαι για την απώλειά σου, αλήθεια. Ίσως όπως λες όμως να είναι για το καλύτερο... Ο χρόνος θα δείξει...

Δε πλατιάζεις, μη το ξαναπείς. Αφού ξέρεις ότι έτσι μιλάμε εμείς οι δύο. Με σχόλια/κείμενα, χεχε!

Ελπίζω να είναι έτσι όπως to λες και να μη χαθούν απο τη ζωή μας όσοι αγαπάμε, ποτέ!

Φιλάκια πολλά και να ζεις όμορφα!

Εκανες κατι και εχεις τυψεις...?Η' απλα δεν αντεχεις την απουσια?

Έφηβος,

Όχι, δεν έκανα τίποτα... Είναι απλά συναισθήματα που βγαίνουν μετά απο διάφορες σκέψεις που προβληματίζουν...

Την απουσία και τη μοναξιά δεν την αντέχω, αυτή είναι μια πολύ μεγάλη αλήθεια μου.

Να έχεις όμορφες χαμογελαστές γιορτές!!:))

Καλημέρα!!

ομορφιά μου
υπάρχει κάτι περίεργο με μας τους κάπως
δεν χρειάζονται απτά όντα και πράγματα για να είναι μαζί μας
κι έτσι σπάμε και πλάκα με τον μεγάλο
του την λέμε...γιατί δεν μας αγγίζει μ ότι και να κάνει
κατάλαβες μικρέ μου?

μπορεί κι όχι
αλλά τι να κάνω είμαι ξανθιάαααααα
έτσι τα λέμε εμεις

φιλιά πολλά

αν είσαι κοντά μου..θα είσαι και δίπλα μου..

πακέτο πάνε αυτά.ή μήπως διαφωνείς φιλαράκο μου;;;;

φιλιάααααααααααααααααααααα

Ποποφωτιτσα,

Και συ καλές γιορτές να έχεις...

Καληνύχτα!

Λένα,

Κατάλαβα καλό μου και πολύ ωραία το σκέφτεσαι...

Σπάμε πλάκα με τον μεγάλο... Είναι ωραίο αυτό!!! Τα σπάει!!!

Δε μας αγγίζει! Respect !

Φιλάκια ξανθιά μου! Να τα λες όπως γουστάρεις!

Άνιμα,

Διαφωνώ χαρά μου. Άλλο κοντά, άλλο δίπλα... Σκέψου το...

Φιλάκιαααααααααααααααααα... Και μη μιλάς πολύ στο κινητό μόνο με άλλους, πάρε και μας κανα τηλ. να μάθεις τα πράγματα αλλιώς...

Καληνύχτα!

μωρό μου...

οι άνθρωποι που τους νιώθουμε και μας νιώθουν κοντά, σα να είναι δίπλα μας είναι...ακόμη κι αν δεν τους αγγίζουμε...

όσο για τους άλλους...ας αραιώνουν σιγά σιγά...

χρονιά πολλά μάτια μου:)

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της Βροχής,

Ας αραιώνουν πραγματικά... έχεις δίκιο σε αυτό που λες... μου λείψανε οι συζητήσεις μας...

Χρόνια πολλά ψυχή μου... Ελπίζω να περνάς όμορφα!